Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

वेशा (- काजल प्रकाश रायकर)

[कविता] वेशा (- काजल प्रकाश रायकर)

समाजेंत दरेक थराचो मनीस जियेता. हांगासर कसो अपूण बरो, बरें सर्व अपणाचें जावंक जाय, अपणाक सक्कड जाय म्हळ्ळो स्वार्थी चिंतप कशें नयतीक कुरडेंपण हाडून दिता म्हळ्ळ्ये संगतेचेर बरोच आटोव केल्लो ह्या कवितेंत दिसून येता.

कवी बाय काजल रायकरान एक बरोच विशय ह्या कवितेंत हाडला. ह्या विचाराक समजुंक तुकाच सोडतां.

सं.

[कविता] वेशा (- काजल प्रकाश रायकर)

वेशा

म्हाका म्हणटात वेशा

कारण हांव दादल्यांची आशा

आतां एक जाल्यार मागीर धा

अश्या सगल्यांक कूड म्हजी ओपतां

एका वेळार विकले म्हाका ताणें

नानाकार घातलो हांवें

तळमळ्ळें आंग म्हजें

मात त्या दिसा सावन जालें हांव पिशें

दारां म्हजीं उक्तीं आसतात तांकां

रावता हांव धा पयश्यांक सदां

सगल्यांक हांव हांसत रावता

पूण काळजाक मात कांटो तोपता

नांवां म्हाका दितात सगलीं

कोल गर्ल्स, मोल, स्ट्रम्पेट, धंधो करपी आदी...

लज हांवें विकली म्हजी

जेन्ना आयली आंगार जीब ल्हेवाळ्याची

जुवानपण दिसल्यार हजाराचो पावस

जाणटेपण दिसल्यार शंबराचो पावस

अत्तराचो वास जाल्यार सोरो पिल्ल्याचो वास

सोसून घेवचे पडटा सगल्या देवचारांक

किर्णां उजवाडटात दोळ्यांत नवीं-नवीं

पूण याद येता वेशाचीच जात म्हजी

दिसता केन्ना वेगळीच जीण जगपाची

जीव दिवपाक आत्मो लागता फाटी

कांय अस्तुरेक दुडू जोडपाची आस

जाल्यार वायट नदरेच्या पुरुशाक भोग घेवपाची आस

अय्याशी करतात पयशें जोडून

सुखी लेगीत तीं जातात कूड विकून

पोट भरपाक पडटा गरज

पयशांचो पावस झडयत रावता पुरुष

ल्हारां वांगडा व्हांवता हांव

मात दर्या सांबाळटा सदांच

समाज वायट म्हणटा म्हाका

नदर तांचीं वाकडी जाता

जीब तांचीं खंयच्याय वटेन घुंवता

पूण बंद करपाक जायना तांचीं तोंडा

हय हांव एक वेशा..

समाज म्हणटा म्हाका वेशा

जातूय म्हणटा म्हाका वेशा

आनी गरजूय म्हणटा म्हाका वेशा

समजून घेयात दुख्ख म्हजें

जगपाचे आसा एक सपन म्हजें

एक सामान्य मनशा सारकें

तर विचित्र म्हणू नाकात कुडीक म्हजे

कांय बायलांची चूक ना

तरी दिता कांय मान तांकां?

सादारण मनीस म्हण पारखितात कांय तांकां?

समाजांत जागो मेळटा कांय तांकां?

कारण म्हणटात न्हय वेशा तांकां?

केन्नाच मेळना आपलेपणाचो मोग

पूण मेळटा तो कूडीच्या नांवान मोग

मेळना आपलें घर ना दार

दिलां आपल्यानीं म्हाका सोडून

पुरुषांनी स्वताची नदर बदलूंक जाय

दुडवांक आशेल्ल्या बायलांनी विचार करूंक जाय

समाजांत बदल घडूंक जाय

जाल्यार बंद जातलो हो वेशाचो विचार.

- काजल प्रकाश रायकर. [मार्च, २०२०]

About the writer

ಕಾಜಲ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಯ್ಕರ್

काजल प्रकाश रायकर

All 6 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari