साद सैमाचो (- एच. मनोज जे)

[कविता] साद सैमाचो (- एच. मनोज जे)

युगां युगांनी मनशाक सर्व रितीन जियेवंक कुमोक केल्लें सयम आतां मनशाक अपल्या कर्नेंचेर नियाळ करुंक दिता म्हळ्ळें चिंतप दिंवची कविता ही. कांय मनीस जो कोणाक‌च आयकानासचो, कोणाथावन‌च शिकानासचो, अपूण‌च वर्तो म्हळ्ळे चिंतपाचो हंकारी कांय सयमाथावन शिकुंक सक्ता? हेंच व्हड प्रश्न.

[कविता] साद सैमाचो (- एच. मनोज जे)

साद सैमाचो

रावात थांबात आयकात

हें कोणाचें रुदन

जालां कोणाक लागून

आयकात कान दिवन

सैमा कुस्तार मिरयलो झेत

सांबाळ करुंक तिका दिलोना हात

स्वार्थ सादप्यानी केलो घात

समजून सैमाक बापायचो फात

धर्तरेन घेतल्ले कुशींत

दवरल्लो आमचेर मायेचो हात

आमी मात लायली सैमाची वाट

रडटा आतां भुरगीं बाळा दीस रात

जाणट्यांनी पुजलेली तीका

मानून धर्तरी माय

जण एकल्याक ती जाय

ती फकत सर्वस्व दिता

मागीना केन्नाच कांय

आतां तरी सादूर जावन

सैमाची घेवया जतनाय

राखुया मायेचें दायज

गळोवन घामाच्यो पावळ्यो आयज

इबाड केल्या तीची कुस

करुन पर्यावरणाचो विध्वंस

कश्टा धाग्यार गुंथयापरत

पिका मोतयांची माळ

तीचो साद आयकलोना

मनीस तिगोवक पावचोना

स्वास घेवंक उरचोना

देखून

रावात थांबात आयकात

सायबानो हो सैमाचो साद

-  एच. मनोज जे. [ज्यून, २०२०]