जीणे सूख (- एच. मनोज जे)

[कविता] जीणे सूख (- एच. मनोज जे)

मनीस जिवंत आसताना फकत धांवता आनी तांक्तातितलें कमायता, पुंजायता, दाळून दवर्ता. ह्या धांवणेंत मनशाक चिंतुंक सयत वेळ ना. पूण कितलेंय पुंजायिल्लें वा दाळून दवरलेलें तो अपलो श्वास सांडतच सगळें सांडून सोडता. ही हकीगत जिवंत आसताना समजुंक सकानासलो मनीस कितेंय विसर्ता तर शांती-समधानेन जियेवंक.

[कविता] जीणे सूख (- एच. मनोज जे)

जीणे सूख

सोबीत सपनां बाळगून मनांत

जड पावलान सोडटा देश

पयसो आडको खूब जमयत

आपल्या मोगाक तिश्टायता

उर्बां म्हजी दिता बळगे

सुखी जिणेक होरायता

ती अस्तूर दोळे तेळून

सोदता कांय जीणें सूखां

वर्सां उपरांत वर्सां सरता

सूखा फाटल्यान मनीस धांवता

तरुय अतृप्त मन रे सारके

रीते जीणेत दुख भरता

पावला पावलाक एकूच ध्यास

म्हज्या घराक पूराय सासाय

दिले जीणेत सगळे तरीय

चार खिणांचो रे हो संवसार

कितले जोडले कितले मोडले

निमण्या खिणांक विचारता कोण ?

तुज्या सुखाची अतृप्त इत्सा

मातयेभरवण नीमणी कूड

-  एच. मनोज जे. [ओकटोबर, २०२०]