ಕವಿತಾकविताPoem

आवाज (- मायरन जेसन बारेट्टो)

[कविता] आवाज (- मायरन जेसन बारेट्टो)

मनीस जल्मतच देव-धर्म, कायदे-कानून, बरें-वायट, सत-असत, नीत-अनीत म्हळ्ळी गिन्यान जोडून येता. मनशा जिविताचो शेवोट होच; बरें आसचें लागीं करून वायट आसचें पयस कर्चें. पूण हकीगतेंत दीस गेल्लेपरिंच मनीस इतलोय स्वार्थी जाला म्हळ्यार बरें तशेंच वायट दोनाक‌यी गळसून जियेंवची सवय करून आतां ह्या बरें-वायट मधें कसलोच तफावत ना म्हळ्ळेपरीं जियेवंक लागला. ह्या संधर्भार एक आवाज उलयता, तो आवाज आसुयेता कसलोच आवाज करिनासच्यांचो, आसुयेता मवनाचो आवाज, तो कवी मात्र आयकता.

[कविता] आवाज (- मायरन जेसन बारेट्टो)

आवाज

घण-घणान समारंभ मनवन

सगळे नाचून-खेळून घरा पर्ततात

जेवणांखाणाचो इबाड जावन

गरिबां आड अनीत आमी कर्तात

खपटेंत जियेवपी मनशाचो आवाज

आमी भेऱ्या कानार घेतात

सगळें आपल्या मुठिंत एकठावन

मनशाची आस आयज वाडत गेला

एके असतरेक कामचारी दोळ्यांनी पळेवन

तिची मरियाद विबाडून उडयला

असतुरेचेर चल्तले अत्त्याच्यार वाडत गेल्यात

कित्याक तूं आनी हांव दोळे धापून वगीच बसला

नाका जाललीं उत्रां तोंडांतल्यान वाऱ्यार सोडून

दूसऱ्यांचें दूख आमी चडयतांव

वायट नद्रेन पळेवन आनी चाडियो आयकून

तांचें बरेपण आमी अगडायतांव

भेऱ्यां, मन्यां आनी कुड्ड्यां मनशांचीं

फोकणां करून तांचो भार वाडयतांव

आमकां आवडटल्यांक आमंत्रण दीवन

आमी खुशाल्कायेन सार्तांव दीस आमचे

आमकां आदार दितल्यांच्या गर्जेक पावन

बांदपास भांदतांव इश्टागतिचे

नेणारांक, असकतांक, पिडेसतांक पयसावन

कानटे उबार्तांव दुस्मान‌कायेचे

तनडांतलो आवाज दूसऱ्यां पासत भायर सडून

बरे दिश्टीन काळीं कुपां उज्वाडान भर

तुज्या कानांनी बरें तें आयकून

गर्जेवंतांच्या आदाराक पावुंक घट उगडास धर

तुज्या हात-पांय्य्याच्या वावरान आवाज नासलल्यांक आवाज जातलो

तेदनां तुज्या जिविताक आसतलो अर्थ आनी वालोर

होच, आवाज नासलल्यांच आवाज!

- मायरन जेसन बारेट्टो. [सप्तेंबर, २०२०]
Dilip Borkar