ಕವಿತಾकविताPoem

बाव‌ट्याचें स्वातंत्र

जेदनां कवी हेरां कर्नां अपले विचार वेक्त कर्ता तेदनां उदेंवची कविता वेगळेच सुराची जावंक पावता म्हणच्याक ही सादी कविता गोवाय. हांगासर बावटो म्हळ्यार मनश्याचो स्वतंत्र म्हळ्ळी इमाज पूण हांगासर तो बावटो हेच्च मनशाथावन कसो, कंय आनी खंयच्या रुपार आसा अनी ह्या पाटले मिसतेर आमी समजुंक सकल्यार आयची खरी परिगत आमचेसमोर उभी जाता.

प्रसन्न निड्डोडी साद्या उत्रांनी संकीर्ण विश्यांक अपल्या कवितेंनी उत्रांवची श्याथी आसचो कवी. ताचो आयलेवार पर्गट‌ल्लो ’तान’ इतलो लोकामोगाळ जाला म्हळ्यार चडावत प्रतियो येदोळ‌च विकोन गेल्यात आनी हाचीं कविता खायस केल्ल्यांनी हाचीं कविता वाचुंक चडीत उर्भा आनी आसक्त धाकयल्या. ही कविता सोलुंक तुकाच उलो दितां.

बाव‌ट्याचें स्वातंत्र

त्रीरंगाचो बाव‌टो म्हजो

रडता आज घालून काळें मुखोट

बिरबिरे पावसा थेंब्या संगीं

मिसळोन रंगांत गळयता दुकां

ध्वजानीं उभचेपरास चड दिसता

तो ’सोजेरांच्या निर्जीव’ कुडिचेर

’देश-भक्तिंच्या’ हातार

आनी ’देश-प्रेमिंच्या’ तोंडार

देश‍प्रेमाचो भायलो घूर्त तेदनां

माती, मान, निसर्ग आनी अहिंसा

’जय किसान-जै जवान’ एकवटाचें बंदन