... जात्रा

एका तेंपादीं काळो-धवो संसार आसलो आज रंगाळ जाला, काळो-धव्या संसारांत चडीत मापान सत-असत आस‌ल्लें पूण आतां मनश्यान अपलो संसार एक रंगाळ बजार देकून धाखवचाचेंच जिवीत कर्न घेतलां. देवाळाक गेल्यार मात्र भक्त, दभाजो केल्यार मात्र फेसत आनी दुडू दिल्यार मात्र मोग. पूण आमचे अचार विचार पोकोळ कर्न आमच्या बदल्च्या रिती रिवाजेंच्या खडपापंदाक जिवी जिवीच उर्डोंची नैतिकता एका कवीक तर‌यी दिसानाये व्हचाना न्हय?

गोंयचो नामणेचो कवी बाब गौरीश वर्णेकर एक असलिच्च कविता घेवन आयला. कविता जेदना मनश्या जिणयेचे आटेविटे आनी संघर्श उत्रायता तेदनां ती साद्या मनशाच्या काळजाक लागता म्हणच्याक ही कांय गोवाय दीत. हो जात्रो कसलो? कित्याक? कोणाक भुलवंक, कोणाक धाखवंक आनी कोणाक हालवंक? हीं सवालां कांय एकेका पंगतेचेर तुमच्या मतिंत उदेतीत पूण आमच्या समाजेच्या एकेका जाग्यांनी जांवचो डोंग आनी कपट अपुर्भायेन उत्रांवची ही कविता कांय एक पावटीं वाचून विसर्ची भिल्कूल न्हय. कवितेच्या सकतेक मापुंक तुकाच सोडतां.

... जात्रा

पोटा भूक भागोवपाक

फाटी दाग शोकोवपाक

पायाक माती तिगोवपाक

.... जात्रेक

विचित्र ही जात्र

वळखून वळखनाशील्ली पात्रा

सगळयाच्या हाता सुत्रा.. म्हाडार

देणगीच्या देवळाचो देव

चार हाताचो लाचार खोव

अर्थाची आरती ल्हेव... पुजेक

फटीग पणाचे गडगडे

मतीमनाचे गिरगीरे

गिरेसत कगालाचे कडकडे... डावार

दोण्याक पाजील्ले दात

प्रसाद लेव्हटल्ले हात

लाळगेल्लें खत... आंगार

उजवातेची राख

वास विसरील्ले नाक

तन्या कव्याचो दीक.. लिंगार

संगणी मागणी व्हड

वांज नाल्ला पड

सवाय रूपया जड... ताटार

भार निव्हीली तरंगा

गाडयान घेतीली सवंगा

सोसार मारपी हंगा... चौफार

दाबील्या आंगार

भल्ला तुका भार

हालता फाटो आकडो.. तागडेर

सांवळो आनवाळो

किससुरपाक चिडडलो

बाटको हवसलो... गादऱ्यानी

घुस्वला पालखे वाट

खांद मारतल्याची जात

वर्गणेचे ताट... सगळयाक

भोवरेचे पद

जाणा एकल्याक मद

बुदवताचो सोद.. गरवयेत

धरून जाल्टे खुळखुळे

नेटयाच्या हातार वाळे

भुरग्याच्या माधार बुडुकुळे.. फेरेत

दिल्या दानाची काणी

रीन वाराची पावणी

गुतील्ली उमाणी... सारे सा

- गौरीश वर्णेकर [मार्च २०१८]

गौरीश वर्णेकर: गोंयचो नामणेचो कवी, उलवपी आनी संघटक. एदोळ पऱ्यांत हाचे ’शून्य’, ’अर्थ’, ’गीत तुजें गायताना’ तशेंच ’कोंकणी भक्ती सर’ म्हळ्ळे च्यार बूक पर्गट जाल्यात. जायत्या कविगोश्टिंनी हाणें वांटो घेतला तशेंच चलवन वेल्यात.