प्रतिबिंब

मनीस जेदनां अपल्या सावळेसवें वा अपल्या भितरले वेक्तिसवे जेदनां संवाद करुंक सक्ता - तेदनांच तो जाणतो जाता. आनी हें सलीसायेचें चिंतप न्हय. ह्या कवितेंत तर‌यी संकीर्ण इमाज्येंक सुटवन समजुंचें प्रेतन केल्यार जायत्यो काण‌यो आमकां आयकुंक मेळतात म्हणच्यांत दुभाव ना.

बाब उदय मांबरो गोंयचो एक नामणेचो कवी, वावराडी तशेंच कोंकणी मोगी. हाचे दोन बूक ’हाय सायभा’, ’मनशाच्या सोधांत’ पर्गट जाल्यात.

प्रतिबिंब

तुज्या माणकुल्या पावलांनी

घराक थाकाय दिली

घराची जमीन, तिजुले, सोपणां

घराचो भार आसा खांदार

तें खीणभर विसरूंक पावली

घरान आपलीं दारां, जनेलां

शेकानशेक उगती केली

तुज्या खेळांतली जनावरां

जिती जिवी जावन

सालभर वावरूंक लागली

घराचे वण्टीक लेगीत

आसतात खंय कान

तुज्या लुडब्या आवाजाकडे

घराचे सगळे कान लागले

बाकीचे आवाज आयकुपाक

घराचे कान बसले

खूप वर्सां घरान

रंग पळोवंक नासलो

तुंवे वण्टीर भिरकटावन

वण्टींक जीव हाडलो

घर आतां भुल्लुसलां

घर पळय धादोसलां

तुज्या रूपान घरान

आपलें प्रतिबिंब पळयलां

- उदय नरसिंह म्हांबरो - गोंय [फेबरेर २०१८]

उदय मांबरो: गोंयचो एक नामणेचो लेकक, कवी, वावराडी तशेंच पदां घडणार. ’हाय सायभा’, ’मनशाच्या सोधांत’ हाचे एदोळ पर्गट जाल्ले बूक.