ಕವಿತಾकविताPoem
माळो
कविच्या जायत्या सक्तेंपयकिंतली एक जावनासा उत्रांनिंच संसार रचुंक सकची. ही ताकत संयबांतच आसागाय?. एक माळो, आनी तो माळो चडोंक निसण कांय आमच्या चडतावांच्या यादिच्या कोनशांत केदिंच माज्वनातल्लें रुपणें जावनासता. जाव्येत आमच्या घरा, जाव्येता आमच्या सयऱ्यांच्या घरा, पूण माळ्यांतलो संसार वेगळो. पर्नीं दसतावेजां, बूक, पत्रां आनी अपरूपायेक उपेगाक पडच्यो जायतो वसतू थंय दाळ्ळेळ्यो निजायकी एका अथव्याच संसाराक आमकां वरून वेता, कित्याक म्हळ्यार त्यो चडताव वसतू पुर्वजांनी अपल्या मिनतेन पुंजायिल्ल्यो. आयच्या तांत्रीक काळार हांचो महत्व आनी उपेग उणो जालासतलो तरयी एका तेंपाधीं त्यो वसतू कश्यो वापाराक पडताल्यो आनी तो वापार जातासताना उभजोंवचे मनशा उमाळे आनी मायामोगाचो शिंवर कितलो?
बाय उर्जिता भोबेन खरेंच जावन हे सर्व अपुर्भायेचे यादी हांगासर अपल्या कवितेमुखांत्र उडास करून दिल्यात. ही गोंयची कवयत्री पूण हिणें रचल्लो संसार आमकां कोणायकयी लग्ती जांवचेतसलो म्हळ्ळें पार्कुंक तुकाच सोडतां.
माळो
नितळ करूंक घर
हांवें लायली नीसण
माळ्यार चडून वयर
नियाळ्ळी सरभोवतण
शाळेच्या स्पर्धेची धाल
वयर बशील्ली
घंयरावाची व्हडली झालर
ताजेर दशील्ली
एक दप्तर पोन्ने
बुराकांचें, ल्हान व्हड
इतिहास, भूगोल भरून
लागतालें तें जड
एक घड्गडो कांय घूलो
एक सापशीडये पट
एक संध्येचो पडगो
एक तांब्याचें चीपट
म्हजे आवडीचो पेलो
एक चेपां पडील्लो
तीचाकी सायकली
सीटार चडिल्लो
एक आज्याचें व्हलतेर
कापड नाशील्लें
एक जात्रेंतलें घीरघीरें
ताजे कुशीन बशील्लें
माणकूली चूल कुकूले तोप
कांय आंशे बुडकुल्यानी
च्याचें गाळणे सानूलें
खेळपाक रानचेवाडचेल्यानी
थंयच दीसली एक बावली
मोडक्या हातांची
पींगशा केसांची घालून
खोमशी खतांची
कांय रीकाम्यो काशी
सूरसूर्याच्यो आनी पावसाच्यो
आनी कांय यादी बानील्ल्यो
चवतीच्या दीसांच्यो
आकाशदिव्या पोन्नो
सांगाडो मोडील्लो
पीनक्या फोलींसयत
माक्नापोना दडिल्लो
एक रेडीयो 'फीलीप्स'
ट्रंका मूळाक पडील्लो
विविधभारती खळार मळार
आयकूंक हाडिल्लो
कितलीशींच पोन्नी लातां
पीनकीं कागदा फूलां
फेस्ताचे धनुश्य बाण
आनी कितली पीस्तूलां
घंयरावान धूल्लान भरील्लो
माळ्याचो कणान कण
माळ्यार घुसपून पडील्लें
म्हजें अख्खें भूरगेपण
आदेसभर माळ्यार हांव
पूण नितळ कांयच केलें ना
गुटलावन दवरील्लें भूरगेपण
म्हज्यान हालोंवक जालें ना
गुटलावन दवरील्लें भूरगेपण
म्हज्यान हालोंवक जालें ना
- उर्जिता भोबे [जनेर २०१८]
उर्जिता भोबे: साहितीक अभिरूच आनी आसक्त आसची ही गोंयची कवयत्री, तिचीं सभार बर्पां, कविता गोंयच्या पत्रांनी पर्गटल्यांत. तिचो पयलो कविताजमो वेगिंच पर्गट जावन येंवच्यार आसा.
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2020
आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Jan 2020
एक्वेरियम (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Dec 2019
आमी शिकील्लीं [- उर्जिता भोबे]
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.