म्हजी कोंकणी

मनीस असकत संयबाचो देकून दीश्ट वयर दवर्ता पूण ताचो पांय सकलाच्च आसता. देकून चडताव आमी ’कोंकणी’ कोंकणी म्हणतांव तर‌यी खरेंपणीं आमी आनी आमचीं मात्र आमच्ये नद्रेक पडतात आनी असल्या चिंत्पांत आमी फकत मंगळूर‌गार, गोंयांगार, मुंबय‌कार मात्र जावन उर्तांव शिवाय केदिंच ’कोंकण‌गार’ जायनांव.

४ फेबरेर १९८७ इस्वेंत ’कोंकणेक’ गोंयची राज्य-भास जावन मांदून घेतलें पूण कोंकणी इतली ग्रेसत आनी विसतार भास म्हळ्यार ती च्यार प्रमूख राज्यांनी कांय पन्नासावयर बोलिंनी उलंवचें तशेंच पांच लिपियांच्याकी चडीत लिपियांनी सोभंवचें कोंकणेची ग्रेसत‌कायेची रुज्वात म्हणच्यांत दुभाव ना. हेच्च चिंत्पाची कविता घेवन कोंकणेची व्हडविकाय पाचार्ता बाय उर्जिता भोबे.

म्हजी कोंकणी

तूंच म्हजो श्वास

तूंच म्हजो ध्यास

परमळटा मातयेचो

जावन तूं सुवास

दिसता तूं गोंयच्या

कणाकणानी

रूप बदलता रुतु

जशे खीणाखीणानी

मालवण, गोंय, मंगळुरची

बदलता धाटणी

हांसत धोलत मेळटा

तूं म्हजी कोंकणी

दांडगी तूं केन्ना

केन्ना तूं देखणी

व्हांवता नात्यांच्या

घट्ट बंधनानी

धडधडटा गोंयकाराच्या

काळजा काळजानी

दात्यावेल्यो होव्यो

सोबीत म्हणी

आल्लयांच्या ल्हव ल्हव

गोड सुरानी

रगत जावन व्हावता

तूं म्हजी कोंकणी

खेळटना मेळटा

तूं रानचेवाडचेल्यानी

जाणट्यानी नेणट्यानी

घराघरानी

शारानी गावानी

गोंयच्या कोनशानी

मांडो जाता केन्ना

मेळटा धालानी

अल्लड बेधुंद

नाचता फुगड्यानी

अमृता परस गोड

तूं म्हजी कोंकणी

माडानी न्हंयानी

गीमान तशें शिंयानी

आसमंतान गरजुपी

गोड अभांगानी

साद घालता

आमच्या शिरंतरानी

आवयवरींच आवयभास

म्हजी कोंकणी

काळजा काळजान धडधडटा

म्हजी कोंकणी

- उर्जिता भोबे: [फेबरेर २०१८]

उर्जिता भोबे: साहितीक अभिरूच आनी आसक्त आसची ही गोंयची कवयत्री, तिचीं सभार बर्पां, कविता गोंयच्या पत्रांनी पर्गट‌ल्यांत. तिचो पयलो कविताजमो वेगिंच पर्गट जावन येंवच्यार आसा.