ಕವಿತಾकविताPoem

श्राप (- ग्वादालूप डायस)

[कविता] श्राप (- ग्वादालूप डायस)

भरल्लो कोळसो आल्कंदना म्हळ्ळे गादिपरीं, आज‌काल चडताव मनीस हंकारी/गर्विश्ट कसो जियेता. अपूण वर्तो, अपणाच्याकी वर्तो कोण‌यी ना. हांगासर भरल्ल्या दरयाक सयत अपली वळोक दिंवचें चिंतप कवीन केल्लें दिसून येता. जेदनां कवितेच्या संसारांत दरयो येता तेदनां ती कविता खूप सांगता. हांगासर थोड्याच उतरांची ही कविता, अखेरिच्यो च्यार वळी वाचतानांच कवितेची वळोक आसच्यांक गमता ह्या कविचें काव्याळ सकत.

बाय ग्वादलूप डायस आयलेवार कविता पुरसकार जोड‌ल्ली कवी. हर्शेंचेपरीं हिच्या एकेका कवितेंतल्यो काणियो उसतुंक आतां तुकाच सोडतां.

[कविता] श्राप (- ग्वादालूप डायस)

श्राप

दर्या तूं!

तुजी गाज तुजी वळख

म्हणून इतलें गर्व चडला?

कितल्योश्योच न्हंयो मेळून

तुजें अस्तीत्व घडलां...

सांबाळून!

तुजो खेळ, ल्हाराचें मरण

हवस भागोवन तडीर सोडलां?

ताच्या दोळ्यांतलें मीठ ताणें

तुज्या उदकांत सोडलां...

- ग्वादलूप डायस. [जनेर, २०२०]