ಕವಿತಾकविताPoem

शीण (- अतिशा सुरलेकर)

[कविता] शीण (- अतिशा सुरलेकर)

रितेपणाल्या दिसांनी जेदनां आशेची आंक्री फुटून उपरांत ती अंक्री कशी फांटो जाता आनी अछानक तो फांटो परत फुलुंक आसचे वेळार पाळांचेर कुराड पडून पाळांच सुक्तात तेदनां त्या फांट्याचीं स्वपणां तर‌यी कशीं जायत? सोभीत चिंत्पाची कविता.

[कविता] शीण (- अतिशा सुरलेकर)

शीण

रित्या पायांक म्हज्या

आशेची घातली पायतणां

मायेचे घूंगरू गूंतूंन

गांठली पांयजणां...

अर्धेकुट्या वाटेर

ताका पिरंगणेची धाप मारली

हात म्हजो विस्कळीत

पावलां ताची लवंडली..

अचकित घंगरू विसकळ्ळो

काळजाक धोंगसो बसलो

मनांत नकळत म्हज्या

हुसको काळाचो रिंगलो..

चडटी - देवती बेणीत

धीराची वळणां विणीत..

वाट खुब चलची आसा

एकमेकांची समजूत काडीत..

मनांत पाल चुकचुकली

दोळ्यांत दुकां तिकतिकली

ताची तिरस्कारी नदर

दोळ्यांनीं म्हज्या पारखीली..

अर्धकुटे चडटेर पावतांच

ताणे सपनां नवी रंगयली

त्या रंगयाळ्या सपनांत

सागांती नवी वेंचली...

हुस्कार सोडीत

पावलां म्हजी थीरावली,

पांयातलीं पांयतणां भंगली

पांयजणां कोचलीं...

पुराय सपनां रंगोवन

अपुरी कशी उरली?..

रितीं पावला म्हजी

शीणत तुका बसलीं

- अतिशा सुर्लीकार. [सप्तेंबर, २०२०]