ಕವಿತಾकविताPoem

कोलती (- अतिशा सुरलेकर)

[कविता] कोलती (- अतिशा सुरलेकर)

उज्याचें कोलीत (कोल्ती) सांकेत करून समाजेच्या तशेंच मनशाच्या भितरल्या उज्याविशीं कवितेच्या उत्रांनी पिंत्रावणी केल्ली ह्या कवितेंत दिसून येता. उजो पळेना; कोणाचें घर वा कोणाची रांदण - फकत गोबोर कर्ची श्याथी उज्याची. हांगासर तसलो उजो सयत एक घडी उलयता आनी कवितेच्या सक्तेची गवाय दिता.

[कविता] कोलती (- अतिशा सुरलेकर)

कोलती

भगभगपी कोलती

धगधगून सांगताली

"वाट दुश्कर्मी "

किट उमाळ्याची शिडशिडताली

निरंतर ती जळफळटाली...

आलतडचो धग पळयत

पलतडी देखले ना

काळाचो हुसको तीचो

तरन्या जीवाक कळ्ळो ना...

काळोख बेणीत

हुसक्या रांन खुटीत

कुवाडे सोडीत

गेले वाट सोदीत....

कुकारे कोल्यांचे आयकले

हात - पांय थरथरले

अदमदी दिपकले तरीय,

कुवाडे अडशीत काळखांत रिंगले

किलांट कळवळ्याची घुमली

वासनेच्या कासादोरांन घुरी घातली

मोडली वंय तरणेंपणाची

कुवाड्याच्या सोदांत

भंगली जीण सान जीवाची ...

निरागस मनाक

समजली ना काणी कुवाड्याची

कवळ्या जीवाक परत एकदा

भोगची पडली जीण त्या कोलतेची.....

जबरी लाशें पळोवन

किंवाटो तीचो होलमलो

"हांवे चोयले त्यो

काळख्यो रातीं

तुज्या पदराक नाका

हुंमाणीं नशेची

जंय फक्त कवळी कळी पिसुडटा

इंगळ्यांचेर सारीत राती" ...

पळोवन ही पुनरवृत्ती

ती धगधगली भगभगली

"विसकावन सांगपाक हांवुच चुकली"

धूंवरेत - धूंवरेत

असहाय्य जावन

गोबरान बरसली ...

- अतिशा सुर्लीकार. [ज्यून, २०२०]