उभोंक असा (- लारेन्स वी. बारबोज)

[कविता] उभोंक असा (- लारेन्स वी. बारबोज)

समाजेंत मनीस कित्याक पासत जियेता? हें प्रश्न जर केल्यार, ह्या प्रश्नाची वेग-वेगळी जाप मेळत. कोणाक जिवीत म्हळ्यार जायतें शिकप, समजणी जोडुंक आसुयेता, कोणाक जिवीत म्हळ्यार जायतें धन-दीर‍्वें पुंजावंक आसुयेता, कोणाक जिवीत म्हळ्यार आसत-बदीक जमो कर‍्चें आसुयेता. पूण जेदनां हें फकत अपल्या जिविताचेर आसा तर तें व्हड न्हय पूण हकीगतेंत आज आमीं धांवणेंत आसांव, सरवांक धांवुंक आसा, कळीत नासच्या शेवोटातेवशीन धांवुंक आसा, देकून आमच्या भूर‍्ग्यांक सयत आमी त्या धांवणेक तयार करच्यांत वेसत. आमच्या भूर‍्ग्यांचें जयत, ताणीं जोडुंक आसच्या दुडवाचेर माप्तांव देकून तांकां दुडू कमांवचीं मिशिनां कर्ची धांवणी सरवांची. हांगासर मनशा मोलां, नात्याचो भांद, माया-मोग, कितेंच गर‍्जेचें न्हय - फकत चडीत आनी चडीत अंक मेळची धांवणी. ह्या धांवणेंत आमी विसर‍्चें एक कोडू सत जावनासा - उडकाणां घाल्च्या भूर‍्ग्यांचें भूर‍्गेंपण आमी त्या भूर‍्ग्यांक दीनांव. भोव अपूर‍्भायेच्या चिंतपाची ही कविता.

[कविता] उभोंक असा (- लारेन्स वी. बारबोज)

उभोंक असा

तो म्हणता ’व्हडलो मनीस’ जा