ಕವಿತಾकविताPoem

अरे मनशां (- पूजा नाय्क गांवकर)

[कविता] अरे मनशां (- पूजा नाय्क गांवकर)

मनीस अपूण बुध्वंत आनी अपूण जाणारी म्हळ्ळ्या अहंभावांत भरून ह्या समाजेक अपल्या स्वार्थाचो बजार करून जियेता. आनी ह्या परिस्थितेंत अपलेंपणाचो, देव-धर्माचो, संबंध-नातीं, आनी चड करून मनशापणाचोच बजार करून जियेवंक लागला. समाजेंत अपली व्हड‌पण गाजवंक लागला. देकून हकीगतेंत दरेक मनीस अपले भितर अपलेंपण सांडून रितो/पोकोळ जाला.

बाय पूजा नायक गांवकार हिची अपुर्भायेची कविता आनी ह्या कवितेची सकत समजुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] अरे मनशां (- पूजा नाय्क गांवकर)

अरे मनशां

देवाचे रूप तुकां

कुपांनी, झाडांनी, फळां-फुलांनी देखतां

मनशाचें मनीसपण मात तू

जाती- कातींनी मोडटां

देवाची राखण तू

धाग्यांत सोदतां,

अरे मनशां.....

देवाच्या देवसपणांत

तू देवाकच नागयतां ??

सत्तेची खुर्ची

प्रगतीचे अभंग गायतां

'तळ्यांत - मळ्यांतच्या' खेळांत

तत्वां 'बुड बुड घागरी' म्हणटां

स्वार्थाच्या कुडीत देखून

भ्रश्टाचाराची वात पेट्टां

अरे मनशां.....

सर्व धर्म समभावाच्या बाजारांत

तू स्वतःकच विकतां ??

कसिनोतल्यां जुगारांत

गोंयकारपण कळवळटां

मायनिंगाच्या उल्यांक

म्हादय माय रडटां

'स्मार्ट सीटीच्या' सांगाताक

जंगलां रखरखीत पेट्टां

अरे मनशां.....

सैमाचो गोबोर करून

तुज्यां जीवीताची चूल पेटयतां ??

अस्मितायेच्या बुडकुल्यांत

अस्तित्वाचे शीत शिजतां

संस्कृतायेच्या मांडार मात

आधुनिकतेचे भूत नाचतां

परंपरेच्या आंगणात

आतां 'मोडर्न' तुळस फुलतां

अरे मनशां.....

गोंयकारपण सोदतां सोदतां

तू स्वतःकच शेणयतां ??

- पूजा नाय्क गांवकर. [एपरील, २०२०]