नोसाय [मा|प्रताप नायक एस.जे.]

एक हसत जर दीश्ट आसच्या मनशां समोर रावोन केदांत रोंब‌ल्ल्या मनशाच्या गाडियेक वयर वोडताना मनीस पळेवन रावता, एक गाडांव जर दीश्ट आसच्या मनशाचें वोजें वोतांत व्हाववन वर्ताना मनीस सावळेंत उभो रावोन पळेवन रावताना, मुयांचो व्होर दीश्ट नात‌ल्ल्या कुड्ड्यांच्या आंगावयल्यान चरोन पाशार जातासताना, दीश्ट नात‌ल्लो कुड्डो जर आपलें काम मुखारून व्हर्ता तर, हांगासर तात्वीक नद्रेन तुकून पळेलें तर; ’खरी दीश्ट’ आसचो तो कुड्डो शिवाय, दोळे आसोन पळेवंक सकचो मनीस न्हय. कित्याक म्हळ्यार, मनीस दोळे आसोन पळेवंक, पार्कुंक सक्ता पूण चिंतुंक आनी लिसांव शिकोंक सकाना, जर दोळे आसोन‌यी त्ये हसती थावून, व त्ये गाडवाथावन लिसांवां शिकची श्याथी नासचो मनीस, ते दोळे नासताना सयत मुये थावन लिसांवा शिक्ताना तुमिंच सांगा कोण दीश्ट आसचो आनी कोण दीश्ट नात‌ल्लो.

मा|प्रताप नायक हांगासर असलीच एक अपुर्भायेच्या चिंत्पाची कविता घेवन आयला. ह्या कवितेच्या सक्तेक समजुंक तशेंच पार्कुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] नोसाय [मा|प्रताप नायक एस.जे.]

नोसाय

’कावळो किराची सोभाय पळेना,

किराची नोसाय* करिना.

मूय हसतेक पळेवन

अपलो वावर थांबयना.

देकून ती सदां फुडें वेता.

मनीस, मनश्याची नोसाय कर्ता

आनी अपलोच फोंड खोंडता.’

[*नोसाय म्हळ्यार मोसोर]

- प्रताप नायक एस.जे., गोयां [एपरील २०१८]

प्रताप नायक एस.जे.: भासेचो गिन्यानी, गूंड चिंत्पी, वैचारीक, तात्वीक नियाळाच्यो ताच्यो कविता कांय वेक्तित्वाक निर्मीत कर्चे तसल्यो, तितलोच्च सादो आनी मोवाळ वेक्तित्वाचो. गोंयचा सां|स्टीफन्स कोंकणी संस्थो हांगासर जायतीं वर्सां सेवा दिल्लो हो प्रसतूत पणजिच्या जेज्वीस घरांत वसती करून आसा तर‌यी, कोंकणी भासेक हाणीं दीवन आयिल्ली देणगी भोव वर्ती तशेंच कोणेंय अभिमान पावुंक जाय तसली.