किरायते [उदय मांबरो]

’गोड’ अनी ’कोडहू’ दोन वेवेगळ्यो रुची, दोन‌यी मनश्याच्या भलायकेक गर्जेच्यो. तशेंच स्वभाव सयत; पूण हें सत समजल्ले मनीस लेगून गोडाक मात्र खायस कर्तात शिवाय कोडसाणेक भिल्कूक न्हय.

हांगासर कवी ’कोडहू’ स्वभावाच्या महत्वाचेर मटव्यान सांग्ता, किरायतें एक इमाजेरुपार घेतलां तर‌यी, कोडहू स्वभाव चडतांवांक आंवडना आसुयेता पूण बरी भलायकी दिवयता म्हळ्ळें सत अपुर्भायेच्ये रितीन थोडेच उत्रांनी पिंत्रांवची कविता ही.

[कविता] किरायते [उदय मांबरो]

किरायते

गोड, गोड,

सुवादीक रुचीचे फळ

लोक मिटक्यो मारून खातात

म्हणून हांवे म्हजो सभाव

कडू किरायत्यावरी

कोडसाणीन भल्लो

गोड खावन खावन

पोटांत मुड्डूंक लागलें

देखून लोकांनी म्हाका

मुळासकट

हुमटून व्हेलो

- उदय मांबरो [जुलाय २०१८]