घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां? [उर्जिता भोबे]

घडियाळाक तर‌यी एक काम पूण एका घर्च्ये असतुरेच्या कामाक मीत ना. एका फांत्यार उटून रातिच्या मध्याने पऱ्यांत तिच्या कामाक मीत ना. देकून घर्च्या असतुरेक ’घराचो दिवो’ म्हणतात जाणते. इतलें सर्व कर्ची एक असतुरी केदनांय कसलिंच शर्थ घालिना, घरांत जियेतेल्यांक, घरांत येतेल्यांक सदांच मोग अनी मयपासान ती पळेता आनी अपलीं सगळीं सपणां तीं लिपवन दवर्ता. भोवशा संसारांत ही सकत फकत एका असतुरेक मात्र आसुंक साध्य.

कविता जेदनां जिविताचें काप जाता, तेदनां ती कविता फकत कानांक मात न्हय, काळजाक आपडता. पूण ही कविता कासाप्प्याचें काळीज सयत कडयता, एक आवय, एक भयण, एक बायल, अशें वेवेगळ्या रुपांनी सेवा कर्च्या असतुरेचें रुपणें दोळ्यांसमोर उभें कर्तना खरेंच रडयता. एक कविता मोन्यांक ताळो दिता तर त्या कवितेची सकत तर‌यी कसली आसत म्हळ्ळें तुमिंच पार्किया.

उर्जिता भोबे गोंयची आयलेवार कविता बरंवची कवयत्री पूण तिच्या एकेका कवितेंनी दिसची संवेदन‌शील चिंतप, उमाळे, यादी, सपणां खंडीत कवितारसिकांक पिश्यार घाल्ता म्हणच्याक ही कविता अपुर्भायेन गवाय दिता.

[कविता] घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां? [उर्जिता भोबे]

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

सकाळची च्या दनपारचें जेवण

तें तर सदचेंच तांतुंत कसलें गगन

रातचे नवे नवे पनवार करतां

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

भुरग्यांचें खाण तांचें जेवण

तांचो अभ्यास तांचें शिक्षण

असायनमेंट, होमवर्क, बेगां तांचीं भरतां

घराच आसतां हांव, जॉब खंय करतां?

मायमावाची भलायकी तांची जतनाय

पथ्यूय पाळप, यादिन हाडप वखदांय

देवळांनी, दोतोरागेर हाडटां व्हरतां

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

वॉशींग मशीन लायतां

कपड्यांक फेर्र मारतां

जाग्यावेलें सगळें जाग्यार दवरतां

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

लायटीचीं, फोनाचीं बीलां भरप

बाजार, नुस्तेंय हांवेंच करपभरून

मान्न्याची, घराची लींपेजूय करतां

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

भुरग्यांचीं दुयेसां तांचीं दुखणीं

तांची झगडीं, रुसणी, फुगणीं

सगळ्यांच्यो गरजो मतीन धरतां

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

बँकेन वचप, पैशे गुंतवप

घरांत नवें सामान घेवप

मोडिल्लें तुटिल्लें सारकें करतां

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

भुरग्यंचे तर क्लास कितलेशे

केन्नाय दिसता तांका भोंवचेंशें

गाडी घेवन फिरूंक व्हरतां

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

थंडूच जेवण जेवतां

थंडूच उदक न्हातां

फाटीक कोण लागील्लेवरी घाई ओगीच करतां

घराच आसता हांव, जॉब खंय करतां?

करीयर हांवें केन्ना सोडून दिलें

घराचें, भुरग्यांचें मन लावन केलें

तांतुंत किदें कोणाचेर उपकार व्हय करतां?

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

सदांच म्हजी नसती ताकतीक

वेळ सारको आखूंक शीक

वेळ मेळना म्हण रड किद्याक करता?

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

म्हाका किद्याक सुशेग जाय?

मुदास म्हळ्यार किदें काय?

घरा बसून दिसभर किदें म्हणून करतां?

घराच आसतां हांव जॉब खंय करतां?

म्हजीं आनी सपनां कसलीं

म्हाका किद्याक न्हिदुंक जाय?

इतल्याशा कामाचें गगन किद्याक करता?

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

केन्नाय दिसता म्हाका खंयूय वचूंक जाय

पुस्तक वाचूंक, पंदा आयकूंक शांत बसुंक जाय

सगळीं म्हाका याद करता

अशें पुसून हांव किदें करतां?

घराच आसतां हांव जॉब खंय करतां?

घराच आसता हांव जॉब खंय करतां?

- उर्जिता भोबे [जनेर, २०१९]

उर्जिता भोबे: साहितीक अभिरूच आसची गोंयची उर्भेवंत कवयत्री ही. कविसम्मेळनांनी ती काऱ्याळ. हेर भासेंतलीं कविता सयत वासची अभिरूच आसच्या हिचो फुडलद कवितजमो ’उर्जास्रोत’ पर्गट जाला. कोंकणी कवितेंनी नवी सकत भर्चे दिशेन बाय उर्जिता वावर करून आसा.