ಕವಿತಾकविताPoem

गोंय जालां बेजार (- एच. मनोज जे)

[कविता] गोंय जालां बेजार (- एच. मनोज जे)

कविता म्हळ्यार काणी न्हय, कविता म्हळ्यार खबरे पत्रांक धाडची भात्मी न्हय. कविता थोद्याच उत्रांनी खूप सांगची एक कला. ही कविता वयलेभार वाचताना कांय अशें दिसुंक पुरो पूण ह्या कवितेंतले विचार हकीगत आनी मार्मीक. एका तेंपाधलें भांग्राळें गोंय आतां आमचे पयकिंतलेच लुटुंक सुरू कर्ताना खरेंच जावन गोंय बेजार पावताच.

[कविता] गोंय जालां बेजार (- एच. मनोज जे)

गोंय जालां बेजार

सोबीत अशें गोंय म्हजें

जालां तें बेजार

सगल्यांत सान राज्य तें

पूण संवसार भरचो ताचेर भार

सांबाळूक तें जालां लाचार

दिसान दीस जाता अत्याचार

कोण दोंगर कापता

तर कोण वागाक मारता,

सैमाचो ताच्या जालां इबाड

देखून जालां तें बेजार

ताच्यो न्हंयो झरी व्हाळ

हांचेर हाडल्या हावळ

सोबीत ताचे रुप

जावंक पावलां कुरूप

देखून जालां तें बेजार

नवें पिळगेचो चिंतून फुडार

ताचो जीव जाता फुगार

कशे करप तांका सालवार

हो प्रस्न ताच्या मुखार

देखून जालां तें बेजार

भेस गोंयकारांचो सगळोच बदल्ला

पळोवन ताचें मन उबगेलां

मुळावो मनीस दिसुंक कुस्तार

दिसता वचत थंय एकुच बाजार

देखून जालां तें बेजार

कोंकणी ताची म्होंवाळ भास

तीका जाय सगल्यांनी उलोवची खास

पूण कांय जाणांक उलोवंक

परकी भाशेची जाय मिरास

देखून जालां तें बेजार

- एच. मनोज जे. [जुलाय, २०२०]