ಕವಿತಾकविताPoem

देवा, एकूच दर्शन दी [- विन्सी क्वाड्रोस]

[कविता] देवा, एकूच दर्शन दी [- विन्सी क्वाड्रोस]

समाजेंत कवी जांव, कलाकार जांव पयलो एक मनीस जावनासता देकून मनशापणाचें चिंतप, मनशापणाची कर्नी ताचेथंय आसची भोव गर्जेची. जेदनां मनशामोलांक आडोव घालून संसारांत दाकवपाक ’बरो कवी’ व ’बरो कलाकार’ जाल्ल्यान समाजेंत थोड्यांक फटवन दीस काड्येत पूण कितलो तेंप? जेदनांय कवितेंनी मनशामोलांचेर आटोव घाल्लो आसता, तेदना ती कविता उत्रांनी सजयिल्ल्यो वोळी जावन मात्र उरनांत बगर जिण्येपयणाचेर एक दिवटी कशी जाता.

हांगासर‌यी बाब विन्सी क्वाड्रोसान असलेंच प्रेतन केल्लें दिसून येता. आनी ही कविता परत परत वाचुंक मन येता. ह्या कवितेचो अस्वाद करुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] देवा, एकूच दर्शन दी [- विन्सी क्वाड्रोस]

देवा, एकूच दर्शन दी

देवा,

म्हज्या अंतसकर्णाच्या मुखामळार

फुलून आसात कितलिंच सबीत सुंदर फुलां

तांच्या मुळांत आसलल्या कानट्यांनी

बरेपणाचेर म्हेळें उदक घालां

ताणीं म्हजें खुशाल जिवीत इबाडलां

कानट्यांचो रंग उबवंक वारें येवंदी

फुलां भगुंक देवा एकूच दर्शन दी

देवा,

म्हजें काळीज भव मगाळ आनी भावनीक

तुजियेच कुर्पेन आसा उत्साह आनी शुद्ध्ताय

तांच्या भंवतणच्या क्रूर विच्यारांनी

काबार केलिया नितिवंत न्हीद आनी सवसत्काय

आक्रमणाक सांपडलिया म्हजी पवित्र्ताय

हांव खुयं चुक्ता तें म्हाका दाखवन दी

मगान जियेवंक देवा एकूच दर्शन दी

देवा,

सगळ्यांच्या हुसक्यान जियेवपाची संवय

कणाची पिडा म्हज्यान जायनां सन्सुंक

केदनां केदनां तांच्या दुख्खांतल्यान

म्हज्या जिविताचियो कंबरियो लाग्तात फुलुंक

संजलेंच नां विक्रुती लागली पखरुंक

दूसऱ्याक संजुचे म्हज्यांत गूण येवं दी

हुसक्यान जियेवंक देवा एकूच दर्शन दी

देवा,

म्हजो अत्मो पवित्र करुंक वावर्तां

जिणेतलें एकूय नाका तांतुंत विद्रूप पाप

हार्शांत किर्कळ नदर पडटा तेदनां

सावळियेंतल्यान उपजता अंतर्मनाची जाप

ताची वाच्या दळमळायता भवशीक माप

बरिया कर्णियांनी हें माप अतूं दी

अतंयाक राखुंक देवा एकूच दर्शन दी

- विन्सी क्वाड्रोस. [दसेंबर, २०१९९]