दाराचो धर्म [उदय म्हांबरो]

दार म्हळ्यार कितें? एका दाराचें मुळावें काम कसलें? हें समजुंची श्याथी आसच्यांक ही कविता समजुंक त्रास नांत. आतां दाराच्या धर्माक असकत कर्ची खीळ वा खिळीक हातेर करून दाराक असकत कर्तेल्या समाजेक कितें करिजय? हांगासर वयचारीक सवालां न्हय, सवालांचो दाळोच आसा.

’हांव बरो’ चिंतप वायट न्हय, पूण ’हांव एकलोंच बरो, बाकिचे सर्व खोटे’ म्हळ्ळें चिंतप मारेकार. आयचो संसार चड करून हेच चिंत्पाचो पाटलाव करून आसा देकून हरेक शेतांत उटोन दिसता एका थराचें दोडेंपण. जिवाच्याकी व्हड इगो. पूण हांगासर एक कवी मोनो जावन तर‌यी असल्या अनिश्ट कर्नेंचेर उत्राविणें वार कर्ता.

बाब उदय म्हांबरो गोंयचो नाम्नेचो कवी. संयबन भोव सादो आनी मायामोगाळ देकून ताच्यो कविता गोंयची मेर उत्रोन कोंकणिच्या हेर राज्यांनी पावल्यात. मुंबंयत चल‌ल्ल्या ’कवितापाठ’ कामासाळाचेर सयत हाच्या कवितेंचेर अध्ययन चल्लां. कवितेच्या सक्तेक समजुंक अत्रेग्तेल्यांनी ही कविता आतांच वासची.

[कविता] दाराचो धर्म [उदय म्हांबरो]

दाराचो धर्म

मेल्ल्या झाडाच्या लाकडापासून

म्हजो जाता जल्म देखून

हांव निर्जीव अशें समजून

लोक म्हाका आड करून

जें कितें करतात

तें सगळेंच सगळ्यांक सांगल्यार

अच्छेव माजतलो

आमचो दारांचो धर्म पाळून

हांव तोंडाक खिळी घालता

तरी कांय लोक

बुरकांतल्यान दोळो घालून

धुंवर दिसता ताचेरूच

खांचीतल्यान फुंक मारून

उजो पेटयतात

हांव निर्जीव अशें समजून

म्हजेलागीं मात

कोणूच कसली

रुजवात करीनात

- उदय म्हांबरो [माय, २०१९]

उदय मांबरो: गोंयचो एक नामणेचो लेकक, कवी, वावराडी तशेंच पदां घडणार. ’हाय सायभा’, ’मनशाच्या सोधांत’ हाचे एदोळ पर्गट जाल्ले बूक. कविता, कथा, अणबव साहीत बरंवचो हो एक कोंकणी वावराडी तशेंच चिंत्पी जावनासच्या हाच्या कवितेंचेर मुंबंयत ’कवितापाठ’ कामासाळांत अध्ययन चल्लां.