ಕವಿತಾकविताPoem

चिंतललें तशेंच उरलें (- मायरन जेसन बारेट्टो)

[कविता] चिंतललें तशेंच उरलें (- मायरन जेसन बारेट्टो)

मनीस एक चिंता पूण जेदनां देवाक खुशी ना तेदनां मनीस कितलीय सकत, पद्वी, शिकप आसून, असकत पडता जशें आज‌काल‌ची परिस्थिती. इसकोलां बंध, कोलेज्यो बंध, होटेलां बंध, पयणां बंध, वाटसुरी बंध. आनी स्वतंत्र जियेवन सवयेर पड‌ल्लो मनीस आज अपल्याच घरांत अपलोच बंधी जावन जियेवंक पडलां. आनी जेदनां देवाचेर भर्वसो आनी पात्येणी दवर्ता तो मनीस केदनांच सलवना म्हळ्ळें लिसांव दिता ही कविता.

[कविता] चिंतललें तशेंच उरलें (- मायरन जेसन बारेट्टो)

चिंतललें तशेंच उरलें

शिक्षण करून व्हड जावंक

आवनडो आसलो आमां भुर्ग्यांचो

परिक्षेक चड गूण आपणावून

पेटवंक आशेल्लो दिवो कुटुंबाचो

चितललें साकार करुंक जालें नां

देखून बावला भर्वान्सो फुडाराचो

समाजांत तरेकवार घडून हाडुंक

येवजिल्लें आमी तर्नाट्यांनी

फुडाराचे खाबे मजबूत करुंक

उलो आंकां मारललो व्हडिलांनी

सुरू केललें शेवटाक पावयनासतानां

सगळें व्हांवून गेलें कणशांनी

वावर धनड्यांतल्यान पट भरून

समाजांत वयर सरुंक पावल मारललें

बळाचेर आनी पद्वेचेर पातियेवन

सगळें मुठिंत एकठावंक चितललें

हें कर, तें कर म्हण हकूं घालून

सांगललें, बरयललें तशेंच उरलें

घर बांदुंक, गिरेसत्काय एकठावुंक

मनीस हार्पीत जावन, भारान वावुर्तालो

सगळें शिपडललें थाऱ्यार घालून

मवजेन थडे दीस सारुंक सदतालो

पूण समाजांत घडटा तें पळेवन

सगळच जीव निराशिपणान बावून गेलो

चितललें, आशेल्लें तशेंच उर्ता तेदनां

मनीस सगळच आपल्या जिवितांत सानड्ता

आपल्या मनां पर्मणें घडनां जावन

सगळें संपादलें म्हण संजता

असल्या वेळार जिवीत बदलून देवाचेर पातियेवपी

केदेंय व्हड झूज झुजून जयतिवंत जाता.

- मायरन जेसन बारेट्टो. [एपरील, २०२०]