ಕವಿತಾकविताPoem
कविता [पय्णारी-वीज साहितिक स्पर्ध्यांत दुसरें इनाम लाभ्ल्ली कविता]
मनशाचें जिवीतच हें; आसच्याक मान दीवंक कळीत ना देकून नासच्याक चिंतून कर्गोंचें. वेळाचीं रोदां जशें दऱ्याचीं ल्हारां कोणाकच राकून बसानांत बगर मुकार वेतात. आनी मनीस सयत वेळाकाळाच्या धीस मुकार गेल्लेपरिंच ताणें सांडून आयिल्लें भुर्ग्यापण, भांद, तशेंच वेवेगळे यादी सर्व उडासाक हाडचें वाजबीच. हेंच चिंतप ह्या कवितेचें पाठथळ.
बाय उर्जिता भोबे गोंयची कवी, तिच्या कवितेंनी येदोळच गोंयच्यो मेरो उत्रोन हेर प्रांत्याक पावोन जालां. २०१८ इस्वेंत पयणारी आनी वीज हाणीं मांडून हाडल्ल्या दे|विलफी रेबिंबस स्मारक राश्ट्रीय द्विलिपी कोंकणी साहितीक स्पर्ध्यांत दुस्रें इनाम आपणायिल्ली ही कविता सयत वाचून गेल्लेपरिंच एकाथराचें काव्याळ आमाल आसचें आमी पार्कुव्येत. आनी हें पार्कुंक आतां तुकाच सोडतां.
[कविता] आय्तार भुरग्यापणालो [उर्जिता भोबे]
आय्तार
भुरग्यापणालो
ती
फांतोड खंय गेली आवय कुशींतली खंय गेलो धाक बापायच्या दोळ्यांतलो तो सुसेग खंय गेलो खीणा खीणांतलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे
भुरगेपणांतलो शेनवारच्यान लागिल्ली ती
आस फाल्यांची तीश्टून वाट पळोवप इश्टांच्या उल्यांची आयतारचो धुडगूस तीट्यावयलो मोडणांतलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे भुरगेपणांतलो खंय गेलें रेडयोवेलें खळार आनी मळार टीवीवेली रंगोली महाभारतातले
अवतार राम रावण खंय गेलो रामायणातलो खंय गेलो आयतार म्हजे भुरगेपणातलो खंय
गेलो डाव गड्ड्यांचो घुलांचो खंय गेलो खेळ कोयणे बालांचो लंगडेचो, खांब्यांचो शेणा
आंगणांतलो खंय गेलो आयतार म्हजे
भुरगेपणांतलो आयतारचो गरमगरम च्यावेचो
चुरको तांबड्या तांदळा पेजेचो निवांत तो
भुरको सुवाद खंय गेलो कुळण्यातल्या
हुमणांतलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे
भुरगेपणातलो पोरसांतली दूर्वा , फुलां पुंजावपाची सर्त वेळेवेल्या शिंपल्यांची आमकां कोण अर्थ खंय गेलो लीपयल्लो तो शंख मेजा खणांतलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे
भुरगेपणातलो भावा भयणीं वांगडा पासय
वेळेवेली खीणान केलीं झगडीं खीणान एकठांय
जालीं वेळेवेल्या रेंवेंच्या कणाकणातलो सांजवेळच्या सोबीत भांगरा किर्णांतलो खंय गेलो
तो आयतार म्हजे भुरगेपणातलो आयजुय येता
आयतार आयजुय मेळटा फेरयाद भुरगेपणातल्या
आयताराची वचना पुणून याद शेणून गेलो
सुवाद कसो खीणा खीणातलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे भुरगेपणातलो खंय गेलो तो आयतार म्हजे
भुरगेपणातलो
- उर्जिता भोबे [अगॊस्त,
२०१९]
उर्जिता भोबे:
साहितीक अभिरूच आसची गोंयची उर्भेवंत कवयत्री ही.
कविसम्मेळनांनी ती काऱ्याळ. हेर भासेंतलीं कविता
सयत वासची अभिरूच आसच्या हिचो फुडलद कवितजमो ’उर्जास्रोत’
पर्गट जाला. कोंकणी कवितेंनी नवी सकत भर्चे दिशेन
बाय उर्जिता वावर करून आसा.
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2020
आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Jan 2020
एक्वेरियम (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Dec 2019
आमी शिकील्लीं [- उर्जिता भोबे]
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.