जिणे [सुनॆत्रा जॊग]

जिणें म्हळ्यार सभारांनी सभार रितिचीं व्याख्यानां दिल्यांत. तांतलो एक अर्थ जावनासा जल्मा थावन मोर्णा पऱ्यांतलो अंतर जावनासा जिवीत. आनी ह्या आवदेंत मनशान सार्चे दीस, भगचे तळमळे आनी सूक-दूक, बरें-वायट सर्व एका जिण्येक रुतां कर्ता. पूण ह्या संसारांत एका बायलेचें जिणें कसलें आसता? ह्या सवालाच्या बुन्यादिचेर ही कविता उभी केल्या.

बाय सुनेत्रा जोग गोंयची नामणेची कवी, लेककी. २०१८ इस्वेंत पयणारी आनी वीज हाणीं मांडून हाड‌ल्ल्या दे|विलफी रेबिंबस स्मारक राश्ट्रीय द्विलिपी कोंकणी साहितीक स्पर्ध्यांत हुमेदिचें इनाम आपणायिल्ली ही कविता वाचुंक आनी ताचो स्वाद चाकुंक तुका आपोवणें दितां.

[कविता] जिणे [सुनॆत्रा जॊग]

जिणे

बाय,

तुका जल्मूच न्हयकारीत आयल्यात,

आवयच्या कुसव्यांत आसतनाच.

आयलेंच जल्माक तग धरून,

जाल्यार...

थारायतले तुवें कशें जगचें,

तुजेर कसलीं कसलीं बंदनां हें लेगीत..

न्हयकारतले तुजें स्वातंत्र्य,

मुक्तपणान जगपाचेंय..

समाजूच आंखून दितलो

तुज्या जगपाची चवकट,

जातूंत तुज्या कुडीचोच

बरोचसो हिस्सो आसतलो.

बुद्धी आसूनय ती वापरपाची

संदूच न्हयकारतले तुका.

स्वता भोंवतणींच तयार कर,

मागीर तूं एक कोश.

तुजें फुलपाखरा वरी मन

मारुन जगतना,

फुडो कर जिणेक

स्वताचे भोग समजून

खिणा खिणाक सदांच

मरण भोगतना.

बाय,

तूं अशेंय.

गरुडाचीं पाखां लाबिल्लें,

ऊंच झोंपय मारपाखातीर

मळबांत मुक्तपणान.

पूण समाजूच कातरून उडयतलो,

तुजीं उडूंक सोदपी पाखां.

आनी मागीर उरतलें फाटल्यान,

जगप तुजें काकूटवाणें.

बाय,

चलतूच उरतलें,

हें अशेंच कल्पांतामेरेन.

मन एकदां मेलें काय,

सोपें जातलें तुजें जिणें..

- सुनॆत्रा जॊग [अगॊस्त, २०१९]