[गल्फ कोणाक सर्ग तर कोणाक खर्ग, नितळ केल्ल्या मिटा]

गल्फ कोणाक सर्ग तर कोणाक खर्ग, नितळ केल्ल्या मिटा उद्काक व्हापार्न एकॆक रुवि सय्त उरंव्च्याक मिनत कर्च्या मन्श्यान खर्कट्या वोतांत व्हाळयिल्ल्या घामानिम्तिंच चड्ताव जाव्न गांवांत बंग्ले उभे जाल्यात, वोड्तांनि रंगाळ फुलांचिं झडां पालेतात. इत्लेंच न्हय, गल्फांत दुडु पिक्चे रूक आसात आनि भांगार खोंड्च्यो बांयो आसात म्हणुन आयिल्ल्यांनि वेळाकाळाउप्रांत रग्ताळ दुखांय गळयिल्लिं आसात.

हि कविता कांय हेच्च चिंत्पाचि, जोक्तें शिकप आसोन्‌यी जेद्नां भळ्वंत मालिकांच्या हाताखाल ऎक ’गाडांव’ जाव्न दीस काडुन आस्ताना खरेंच जाव्न अपुण मनिस न्हय बगार गाडांव म्हळ्ळिं चिंत्नां मतिंत येंव्चें सहज. हेच्च चिंत्पाचि हि कविता कांय तुका आंवड्तेलि म्हण पात्येतां.

गल्फा गाडांव..

हांव जल्मल्ल्या काळा

भॊव खुश म्हजो जनक

म्हज्या नंतर आयिल्ल्या

पिलांचो संखो वाड्‌ल्ल्या वेळा

दुकोळ पड्लो तांद्ळा मुड्याक

मूट्‌भर शिताक

सात वांटे

दुब्ळिकाये रुकाक

जाय्ते आस्कत फांटे...

ल्हान आस्ताना

आन गळो हाड्तालो

भुकेचि साव्ळि सास्लि

मांय आप्ल्या हातांनि लाय्ताना

पोटा माल्ति भरोन वोम्तोतेलि..

दीस धांव्ले वर्सां धांव्लिं

कुट्मा पाळांक

प्राय़ेचि वाळय लाग्लि

जल्म दातारां पिंतुरां

वोण्ति खिळ्यांक मार्‌ल्ल्या दिसा

पांच बोटां पय्कि

मांड्या बोटाक म्हाका

रेंवेर जळ्चि लाभ्लि विजा..

सात दर्यो उत्रोन

सुर्याक सुकोंक आय्लों

ताप्च्या रेंवेर

तोप्च्या वोताक

पय्शे जोड्चि खोरोज

सप्णा भुरुज घेवुन गल्फाक पाव्लों..

कांट्या सार्कि तोप्चि रॆंव

दॊन दिसांनि उडास आय्लो गांव

अस्कत ह्या गाड्वा पाटिर कुट्माभार

कशें तरी वारा शिखर चडुं हांव...?

कामाक वेताना दॊन पांयांनि

गुडाक पाटिं येताना चार पांयांनि

कोणेंगाय वोंप्ल्यात कश्ट अन्वारां

म्हज्या हर्येक मेटांनि..?

कुट्मा उडास रेव्डाल्लिं सप्णां

खंय येता नीद?

माण्कुल्या कुडांत?

पोर्सान चेप्‌ल्ल्या?

रास जीवंत मोड्यांचो

निदेंत चल्ताना वाद

सुशेगाच्या निदेक मांड्ला बीद..

शिरंधरिचो पाव्स हांगाय येता

पाव्स दुखांचो

गांव्चें फॊन येताना

आव्र हांगासर सदांनित जाता

वाव्राच्या भाराक घाम देंव्ताना

अज्यापांचो गांव हो खरो

देकुन्‌च्च कित्लो पाव्स वोत्ल्यारी

ह्या येम्कुळ्या रेंवेचि तान थांबाना..

अर्धें भिकुणांनि

पुर्तें मालिकांनि

रगत म्हजें चिंवुन जालां

पर्कि गांवांत पर्देशि

गल्फा गाडांव हांव

सुट्केच्या दिसाक राकुन राव्लां..!

- चिक्क पांग्ळा [सप्तेंबर, २०१६]

चिक्क पांग्ळा: लिख्णे नांवार कविता बरंव्चो ’हर्मन रायन मेंडोन्सा’, आय्लेवार कोंक्णि साहितांत भर्वसो उटयिल्ल्यांत हाकाय हांव लेख्तां. एदोळ्‌च्च आप्ल्या कवितेच्या प्रतिभेध्वारिं कोंक्णि कविताशेतांत अप्लेंच स्थान थिर केल्लो ’चिक्क’ सद्द्याक कुवॆय्टांत वाव्र करुन आसा. कोंक्णेंत्लो भळ्वंत कवि जांव्चि खुणां हाचेथंय म्हाका दिश्टिक पड्ताना म्हजो आशावाद इत्लोच्च - तशेंच जांव.