ಕವಿತಾकविताPoem

[प्रगतिपर]

प्रगतिपर पाव्लांनि मुख्लें मॆट काड्च्या ह्या संसारांत अजून दरबस्त लॊक आसा, जो ’दॆव-धर्म’ म्हळ्ळ्या नांवांनि ’माट-मंत्रां’ पाट्ल्यान धांव्ताना, हांगासर ऎक कुरु कुरु माम आसा, जो सर्वस्व जाणारि, आनि आप्ल्या दोळ्यांनि मोतियां गळव्न पेल्यांच्या दोळ्यांत्लिं दुःखां पुसुन कांय मूट्‌भर भातां मागोन वर्तलो हो कुरु कुरु मामा आनि ताणे उचार्च्या एकेका उत्रांनि कांय काण्योंच लिपय्ल्यात कविन.

’चिक्क पांग्ळा’ लिख्णेनांवान कोंक्णि कविताशेतांत भर्वश्याचो कोंब्रो जाव्न उदेल्लो हर्मन, अप्ल्या कविता प्रतिभेक लागोन सर्वांक व्हळ्किचो जाला. आप्लिच्च म्हळ्ळि शैलि आसुन, एका निर्दिश्ट चिंत्पाक वेंगुन, विचार्‌वंत चिंत्पाचे चिम्टे काडुन, जेमेंव्च्या समाजेक जागंव्चिं प्रॆतनां कर्च्यांत्लो एक्लो.

कवितेंनि विचार्‌वादि चिंत्पाक व्हाळंव्चि श्याथि कोंक्णेंत तर्‌यी आस्चि भॊव थोड्यांक, पुण ह्या भॊव थोड्यां पय्किंत हांव ’चिक्क पांग्ळा’ क लेख्तां, आनि चड्तिक विवर दीनास्तां, ह्या काव्या व्हाळ्यांत उप्येव्न, ह्या व्हाळ्याचि गुंडाय तशेंच त्राण मेजुंक तुम्कांच सोड्तां.

कुरु कुरु माम..

कुरु कुरु माम

भुर्ग्यां तुज्या उभो

मार्ता सताच्यो बॊबो..

फट हांव उलय्ना

पोटाक हांव मारिना

माट मंत्र सुटय्तां

मूट भात कमाय्तां..

कुरु कुरु माम

कुरु कुरु गान

नेगार म्हाका कर्शिय

जोड्शिय पंगनाम!

***

कुरु कुरु माम

पर्नें वरस गेलें

नवें वरस आय्लें..

पर्न्याक उजो लाव्न लास

तर्स्याक उदाक घाल्न पॊस

सग्ळें सार्कें जातेलें मा!

***

कुरु कुरु माम

किरिकिरि संसार

मन्शाक मनिस पाव्ताना

मोसोर पाव्ता देंव्चार..

वाय्टाक करुन पाट

बयाक करुन मूख

चड्ल्यार तुवें खाट

गोड्शिंच स्वप्णां देख्तलेंय मा!

***

कुरु कुरु माम

पिरि पिरि पाव्स

दॊन दोळ्यांनि हजार दुःखां

खार जाल्लि भेटव्णे काल्स..

चांद्नेंयी भिंयेता आमासे रातिक

आंध्कार आन्वार पय्स जातेले

उज्वल फांत्यार

तुं धय्र सांडिनाका मा!

***

कुरु कुरु माम

कुरु कुरु समाज

धर्माचे नांविं

पोट भर्च्या

दोंतांचो आवाज..

दीव्ळ इगर्ज मस्जिद

देवाक घरां सभार

गोर्वांक मारिनाका

दुकोर खाय्नाका

मण्यायांक आड रावानाका मा

धर्म विरॊधि कर्तित हुशार!

***

कुरु कुरु माम

कटु कटु किडे

नांव नास्ल्या पिडे शिडेक

व्हकात ना वय्जाकडे..

नितिवंतांक मात्र खुरिस

संसारि खेटिंत जाय्ते बाराब्बास

पात्कांचि घात्क्यांच्या हातिं

खुनि जाय्त

म्हेळि कूड किड्या घासाक

बलि जाय्त

चत्राय घे मा!

***

कुरु कुरु माम

कुरु कुरु गान

सकाळ वचोन दन्पार आय्लो

पाटिर आस्लो सुर्यो

तळ्वेर नाच्लो

वॆळ कोणाकी राकाना

मुक्ल्या घर्चि वाट गुड्डाय्जे मा..

पेल्याचिं दुःखां पुस्चि

म्हजि सवय

म्हज्या पोल्यार देंव्चिं

मोत्यां सवाय

गांवान गांव ताळो पिंजुन

पॊट भर्तेल्या म्हाका

देवाचो मात्र आधार मा!

- चिक्क पांग्ळा [जनेर, २०१६]

चिक्क पांग्ळा: लिख्णे नांवार कविता बरंव्चो ’हर्मन रायन मेंडोन्सा’, आय्लेवार कोंक्णि साहितांत भर्वसो उटयिल्ल्यांत हाकाय हांव लेख्तां. एदोळ्‌च्च आप्ल्या कवितेच्या प्रतिभेध्वारिं कोंक्णि कविताशेतांत अप्लेंच स्थान थिर केल्लो ’चिक्क’ सद्द्याक कुवॆय्टांत वाव्र करुन आसा. कोंक्णेंत्लो भळ्वंत कवि जांव्चि खुणां हाचेथंय म्हाका दिश्टिक पड्ताना म्हजो आशावाद इत्लोच्च - तशेंच जांव.