ಕವಿತಾकविताPoem

मनोज नरेंद्र कामत

मयन्याचो कवी - ४. दोमो आरिगातो (- मनोज नरेंद्र कामत)

मयन्याचो कवी - ४. दोमो आरिगातो

ह्या संसारांत जियेतेल्या दरेकल्याक एक धर्म आसा. आनी देव-देवतांक तो पात्येता. दरेक धर्म सद्मार्ग (बरी वाट) दाकयता. तर दिसान दीस ह्या संसारांत कित्याक अनीत अनी अनिश्ट चडून वेता? ह्या सवलाक सर्व धर्मांतल्या गृंथानी जवाब आसा पूण कोणाक‌यी ती सोधुंक नाका. पूण ह्या सवालाची जवाब भोव गर्जेची.

आध्यात्मिकता म्हळ्यार धर्म न्हय. आध्यात्मिकतेक धर्म एक कवच वा पोर म्हळ्ळेपरीं आसुयेता पूण आध्यात्मिकता (Spirituality) म्हळ्यार धर्म न्हय. आध्यात्मीक गुरू श्री श्री रविशंकराच्या उत्रांनी सांगचें तर; "Religion is like banana-skin and Spirituality is the banana. Normally people hold on to the banana-skin and throw away the banana” (धर्म म्हळ्यार केळ्याचें सरल पूण आध्यात्मीक सकत म्हळ्यार तें केळें. सामान्य जावन मनीस सरलाक अपलेसवें दवर्ता आनी केळ्याक उडयता). विचित्र दिसत पूण हें अपूट सत.

धर्मांत रिती-रिवाजी, संपरदाय, इमाज्यो, जागे, उत्रां, सब्ध, बूक, पात्येणी, भांदपां, संस्थे म्हळ्यार दाकवपाचें चड मापान आसता. पूण आध्यात्मिकतेंत फकत अदृश्य सकत म्हणजे ’चेतना’ आसता. आनी ती चेतना दरेकांत आसता.

आयचो काळ दाकवपाचो काळ. आमचें जिवीत, आमचे देव, आमची पात्येणी, आमचे संबंध, आमचीं कामां सर्व दाकवपाचीं. देकून दरेकांत आमकां सेलफी काडुंक आसा आनी तीं समाजीक माध्यमांनी वांटुंक आसात. आमचें शिकप डिग्रेंनी कयद जालां शिवाय जाण्वायेंत देंवोन आमच्या कर्नेंनी व्हाळाना. धर्म सयत अमकां दाकवपाचो देकून आमी आवाज करतांव. खंचोय धर्म आसचो बरें कर्म करुंक, आनी ह्या कर्मां वर्वीं हेरांक लागीं हाडुंक. पूण हकीगतेंत आज कितें घडून आसा? संसार‌भर कोरोना वयरसाक लागून हजारांनी लोक मोरोन आसा पूण थोडे हडबे बुदिचे त्या मेल्ल्यांचो धर्म विचार्तात. ह्या वयरसाचे शिकारी जाल्ल्यांक कुमोक कर्च्यादीं ताचो धर्म पळेतात - हाच्याकी दलडीर आनी कितें आसुयेता? आनी वीपऱ्यास म्हळ्यार ह्या विकाळ चिंत्पाक सब्धांनी गुंतून कवितेचें रूप दीवन प्रसतूत कर्तात म्हणताना खरोच जावन कांठाळो येता.

कवी म्हळ्यार असलोच प्रकार म्हणून हांव तर‌यी पात्येतां. कवी सगळे मनीस पूण सगळे मनीस कवी न्हय. दुर्भाग‌पणांत अज समाजेंत असलेच अवाज कर्पी मनीस कवी म्हणून भंवतात. कवी म्हळ्यार सब्धांचे राय न्हय, पयली कविता अपल्या जिण्येंत अपल्या कर्नेंत उदेल्ली शिवाय आमी एका कुशीन चमकोन आसांव पूण आमची कविता अन्येका कुशीन चमकोंची तर तसली कविता कांय वा! व्हा! उत्रांक आपणावंक सक्तीत आनी कांय थोडे इनामां/पुरसकार घेंवचे दिशेन आसतीत पूण ती कविता न्हय. हांगासर बळ आनी सकत दोन वेवेगळें; हेरांक मुटिंत धर्चें बळ (Strength) आसुयेता, पूण अपणाक मुटिंत धर्चीच सकत (Power).

मार्च मयन्याच्या कविता स्पर्ध्यांत थोड्यो आध्यात्मीक चिंतपाच्यो कविता आसत. आनी 'दोमो आरिगातो' कवितेक आमी मार्च ’मयन्याची कविता’ विंचल्या. बाब मनोज नरेंद्र कामताच्य ह्या कवितेंतल्या विसतार संसारांत पयण करुंक तुमकां आपवणें दितासतां, चायनीस कवी, तशें आध्यात्मीक लावो त्सूच्या ह्या वळिंक याद करतां;

जपानी भासेंत ’दोमो अरिगातो’ म्हळ्यार ’चड धिन्वास तुका’, इंगलिशांत 'Thank you very much', पूण हांगासर कविच्या ह्या धिन्वासा पाटल्यान कवितेंत उभ्यो केल्ल्यो इमाजी तशेंच रुतां केल्लो संसार पळेयात. आध्यात्मीक चिंतपाची कविता केदनांय खूप सांगता आनी ह्या कवितेंत सयत तें आमी पळेव्येता.

बाब मनोज कामत ह्या आधीं सयत अमूर्त चिंतपाच्यो कविता घेवन आयला. ताच्या दरेका कवितेंनी एक खाशेलेंपण आसा आनी ह्या कवितेच्या खूप रुपांक पळेवंक आतां तुकाच उलो दितां.

दोमो आरिगातो (- मनोज नरेंद्र कामत)

mk4