आगुंबेची घुंवडी
हऱ्येका दिसा आमचे भंवतोणीं जायतीं घडितां, घटनां घडोन आसतात आनी आमीं तीं सदांचीं म्हळ्ळे नद्रेन गुमान करिनांव. पूण कथाकार सामान्य चिंत्पाचो न्हय, हीं घडितां ताच्या मतिंत एका ना एका रितीन धोसुंक लाग्तात आनी चिंत्पाचो लोट अभिव्यक्तेक वाट करून दिता म्हणच्याक ही कथा गवाय दिता.
कोंकणिंत विभिन्न मोटव्यो कथा बरंवचांत स्त्री-कथाकारांनी सयत नांव वेलां. कन्नड लिपिच्या साहित्यांत आयरीन पिंटो (शरत), शालिनी वालेन्सिया, ग्लेडीस रेगो, एवलालिया अलवारीस, लिल्ली मिरांदा, क्याथरीन रोड्रिगस आनी हेर थोडीं हांतूं प्रमूक. पूण पाटल्या वीस-पंचवीस वर्सांनी जेयल मंजरपल्के, मोनीक डेसा मथायस, डो. जीटा लोबो, आनी लवी गंजिमठ प्रमूक नांवां. पूण ह्यो कथा फकत नेमाळ्यांच्या पानांनी वा पुसतकांनी मात्र छापोन आसच्यो न्हय. ह्यो कथा डिजिटल माध्यमाचेर पावोंक जाय, ह्या कथेंची तांक सर्व मेरो उत्रोन कोंकणी लोकाक सोधून वचोंक जाय म्हळ्ळ्या इराद्यान ’आगुंबेची घुंवडी’ नांवाचें आ-पुसतक (आशावादी प्रकाशनाचें अट्रावें आडियो पुसतक) तयार जावन आसा. वेगिंच बाय लवी गंजिमठच्यो एकापराक एक विभिन्न चिंत्पाच्यो मोटव्यो कथा तुमचेलागीं येतल्यो. आतां ह्या कथेक वाचून/आयकोन आनंद भगुंक तुका उलो दितां.
आगुंबेची घुंवडी
रश्मी काल सकाळी थावन ना कंय...,
ही खबार सगळ्या गांवार वारयाबरी व्हाळोन आसल्ली.
रश्मी आपल्या धुवे संगीं सूऱ्यनगरांतल्या एका प्रतिषठीत लेऔटांत स्वतःच्या घरांत रावताली. सूऱ्यनगर व्हडली पेंट न्हय तरी हळ्ळीय न्हय आसोन एक वाडोन येंवची पेंट म्हण्येत. दोन मैलांच्या आसपासांत प्रतिषठीत विद्या संस्थे, इगर्ज, मार्केट, पंचायत कछेरी, अनी हेर गर्जेच्यो सर्व व्यवस्था आसोन राज्य रसत्याच्या बगलेन्ंच लेऔट आसल्लें.
रश्मिचो पती नवीन दुबायांत कामार आसोन ताची जोड बरी आसल्ली. तशें म्हणोन तांची एकलीच धूव नताशाची बरावी जाता पऱ्यांत हें कुटाम भायल्या गावांतच आसल्लें. रश्मीय थंयसर वावर कर्ताली. नताशाच्या मुकल्या शिकपाबाबतीन मंगळुरांत शिकाप मुकारसुंचे बरें म्हण जायत्यानी दिल्ल्या सलहापर्माणें, नताशाक मंगळुरांतल्या बरया एका कोलेजीक भर्ती केल्लें.
रश्मी भारीच सोभीत स्त्री. वीस वर्सांच्या चलियेची आवय तरी तीच खूद अट्रा वर्सां प्रायेच्या चलियेबरी दिसताली. पयशानी कांय उणें नातल्लें तरी साधी अनी कोणायलागीं बरें कर्न उलवन भर्सोन वेची स्त्री. तशें म्हणोन कोणी येत्यां वेत्यांक आपल्या घरांत सळगी दिंवच्या कासताचीय न्हय. तसल्या कडेन रश्मी आसल्ल्या बरीच नपंयच जाल्लो विषय गांवकारांक मिसतेराचो जाल्लो मात्र न्हय आसतां एका नमून्याच्या भिरांतेकी कारण जाल्लो.
आतां भलायकेंत आसलल्या व्यक्तिंक अशेंच अपहरण कर्न अंगांक काडन विक्तात कंय
सोभीत चलियांक स्त्रीयांक जिहादी अपहरण कर्तात कंय
ती चिक्केशे तसल्याच कसताची म्हणच्याबरी दिसताली..., कांय कोणाय सांगाता....
अशें लोक तकलेक एक नमून उलयतालो. नताशा भिर्मत सगळें पिसांतूर जाल्लें. नवीन कोरोना वर्वीं अंतराषट्रीय विमान यान प्रारंभ जायनातलेलेवर्वीं असल्या परिस्थितेरी गांवाक येवंक साध्य जायनासताना ओद्दाडतालो. ताची मानसीक स्थितीय नताशाच्या वर्नीं कांय विभिन्न नातल्ली.
नवीनाचो भाव प्रकाश शिवमोग्गांत पोलीस इलाख्यांत एस.पी. हुद्द्यार आसलेल्यान, ताच्या वशीलायेन ह्ये केजी विषयांत चडीत आसक्त घेतल्ली. पोलीस चिंतिनातलेल्या वेळार विचारणाखातीर घरांत येताले आसतां, दुखेसत नताशान घर सोडन कोणाय सयऱ्यांगेर वोचोन रांवच्याबरीय नातल्लें. तशें जावन ताची एकलीच मावशी म्हणजे रश्मिची भयण रेखा येवन नताशासवें रावल्ली.
दोन दिसांच्या निरंतर सोधने उपरांत रश्मिची नीरजीव कूड आगुंबेच्या रानांत एका
पाजे फात्राच्या इड्यांत मेळल्ली. आंगभर हळद अनी कुंकुमाचो लेप काडल्लो.
कपलाक गंद सारयिल्लो, गळ्या भंवतीं गोंड्यांचो हार आसल्लो. अनी कुडिचे भोंवतोणी कातरलेले लिंबे आसल्ले. तकले वयल्यान कातरल्लो कुवाळो अनी फोडल्लो नारल आसल्लो. सर्शिन्ंच इट्यानीं केल्ल्या रांदनिंत निंवल्लो गोबोर आसल्लो. रश्मिचे हात पांय बांदल्ले स्थितेर आसल्ले अनी गळो कापल्लो.
पोलिसांनी कुडिचें पोसटमोर्टम करयलें. वर्दे पर्माणे लैंगीक अत्याचार जाल्लेविशीं कितेंच खुणां नातल्लीं. पोलिसांनी ह्ये दिशेन आपली तनकी विवीध आयामानी मुकारुंक तयाराय चलयली. पूण वारयावेगान फोटो अनी खबरो विवीध सामाजीक माध्यमानी व्हाळोंक लागल्यो. वामाचाराक स्त्रीयेची बली माताळ्यार माध्यमांनी खबार घाजयली. हाणीं तांचेर अनी ताणीं हांचेर बोट जोकलें. गांवार तर्नाट्या स्त्री-चलियां थंय अनिकी भिरांत चडली. ही मारेकार ख्यासत आमच्या गांवाकी येवन पावलिगाय अशें सभारांनी अकांत उचारलो. ह्येविशीं सार्की तनकी जावंक जाय अनी आमच्या गांवच्या स्त्री-चलियांक सुरक्षा लाभजय ग्राम पंचायत अध्यक्षान माध्यमा मुकार ओत्ताय केली.
जायत्या दिसांक तनकी लांबली तरी आरोपी शिर्कोन पडले नांत. नवीनाक गांवाक येवंकच जालेंना. पोलिसांच्या तनके पाटल्यान वोचोंक नताशाक साद्य नातल्लें. निमाणें मेल्लें मेलें..., ताच्या नशिबांत तसलेंच मरण बरयिल्लें कोण्णा म्हण चिंतून नवीनान केज पाटीं काडुंक निर्धार केलो. पोलीस इलाख्याची विफलता, घळायेवर्वीं बेजार पावोन केज पाटीं काडली अशें माध्यमानी परत घांट व्हाजयली.
वेळ कसल्याच हेळकेविणें धांवतालो...! रश्मिच्या मर्णाउपरांत सात महिने उत्राल्ले. केज पाटीं काडल्या उपरांत नताशा आपल्या मौशेगेर रावलें. तें अनिकी मानसीक स्थिमितार येवंक नातल्लें. भिरांकूळ एकांत्पण ताका धोसतालें. उचारन सांगोंक कोण्ंच ताचेलागीं नातललीं. कोलेज आसल्ली तर सांगांत्यांसंगीं भर्सोन पुणी ताचो वेळ पाशार जातो. पूण कोलेजी धांपलेल्यान हो आवकासयी ताका ना जाल्लो.
तो दीस सन्वार. नताशा दोनपारांचें जेवाण तीरसून सीटऔटार बोसोन आसल्लें. दोनपारांचें थोडो वेळ आड पड म्हण मौशेन ओत्ताय केल्यारी मागीर रातीक नीद पडाना म्हळ्ळें नीब दीवन तें बोसोन्ंच वेळ पाशार कर्तालें. तितल्यार प्रकाश आपल्या खासगी कारार येवन घरा मुकार थांबलो. बापल्याक पळेवन एका घड्येक अज्याप जालें तरी दुस्रे घड्ये नताशा उभें जालें. ताच्या दोळ्यानी दुखां फुटलीं.
रडानाका प्रकाशान ताची पाट धापुडली.
तें हें उलवन जातच प्रकाश आपणें आयिल्लो उद्देश सांगिलागलो.
हांवें तीन दिसंची रजा काडल्या आसतां, नताशा कशेंय घराच आसता न्हंय तशें ताका म्हजे बराबर शिवमोग्ग आपवन व्हऱ्यां म्हण आयलों.
नताशान पयल्यान बापल्यासंगीं वोचोंक नकारलें तरी, मौशेच्या ओत्तायेक तें भायर सरलें.
वाटेर जायतें उलवणें प्रकाश अनी नताशा मधें जालें तरी तें अजून अंतर्मुखी आसा तें प्रकाशाच्या गुमानाक वोचानासताना रावलेंना. तांचें कार आगुंबेची घाटी चडतालें. आगुंबेक चिंताना नताशाच्या आंगांत शिर्शिरो धांवल्लो अनभोग जातालो.
आगुंबेच्या त्या अशीर घुंवडेर प्रकाशाचें कार थांबताना एकाच्छाणें नताशा अकांतलें. ’ह्या निर्जन सुवातेर कित्याक कार थांबलें...?’ सवाल नताशाच्या मतिपडद्यार उठलें.
तुका हो जागो उगडास आसा...?
व्हय अंकल, माम्मिच्या कुडिची वळक धरुंक म्हाका पोलिसांनी हांगा आपवन हाडल्लें.
प्रकाशाच्या सवालाक दुखेसत जवाब दिली नताशान.
चल आमीं परत एक पावटीं थंयसर वोचोन येव्यां..., म्हज्या व्होनियेन धर्माक कोणायच्या हातीं असो जीव दिंवचो अनी आमीं केज पाटीं काडची म्हाका समाधान ना.
नाका अंकल म्हाका भिरांत दिसता. अनी थोड्याच वेळान सूऱ्यो बुडतोलो. अतांच इतलो काळोक आसा हांगासर नताशा कावजेलें.
कांय भियेजाय म्हण ना नताशा, हांव आसां ने. अनिकी चड भ्यें दिसता तर पळे हांगासर म्हजेलागीं रिवोलवर आसा... प्रकाशान धयर दीवन नताशाक कारावयलें सकयल देंवयलें.
अरे तुज्या पांयांनी हीलड व्हाणो आसात. ह्यो व्हाणो घालन तुका ह्या रानांत देवोंक जांवचेंना. हांव तुका म्हजेलागीं डिक्केंत प्ल्याट व्हाणो आसात त्यो दितां
नताशान पांयांच्यो व्हाणो निकळायजाय तर प्रकाश एक जोडी व्हाणो घेवन नताशा मुकार उभो जालो.
घे ह्यो घाल तुज्योच व्हाणो म्हण चिंतां...
हां....,न्हय.... अंकल ह्यो म्हज्यो व्हाणो न्हंय...! नताशा कालुबुलें जालें.
तुज्योच पुता, तुटोन पडलल्यो हांगाच बोल्यांत म्हाका व्होनियेची कूड मेळल्ल्या दिसाच मेळल्ल्यो. हांवें त्यो तुका जाय पडतीत म्हण चामगारालागीं शिंवयल्यो
हां व्हय अंकल त्या दिसा पोलीसां संगीं येताना घालन आयिल्लीं पाटीं येतासताना रुकाच्या कुत्येक दांटोन तुटल्यो म्हणोन हांगाच सोडन गेल्लीं नताशान उगडास केलो.
पूण त्या दिसा घरा पाटीं वेता पऱ्यांती तुज्या पांयांक व्हाणो आसल्ल्यो हावें पळेल्यात.
तर बहुशः ह्यो व्हाणो माम्मिच्या पांयांक आसल्ल्यो जायजय. म्हजें अनी माम्मिचें व्हाणांचें सैज एकच जाल्ल्यान आमीं व्हाणो बदलून घाल्तेल्यांव.
ना..., माम्मिच्यो व्हाणो थंयच सकयल पडोन आसल्ल्यो
मुकार उत्रां नासताना नताशा वोगें जालें.
घडल्लें कितें तें सार्कें सांग प्रकाशान नताशाक परत कारार बसयलें.
अंकल, माम्मीक दुबाय आसतानांच तिच्या बोसालागीं अफेर आसल्लें. हें डाडाक कळीतनातल्लें पूण म्हाका कळीत आसल्लें. डाडालागीं कशें सांगचें म्हण समजानासताना हांव कषटातालीं. म्हजी बारावी जातच हांवेंच गांवांत शिकाप मुकारसितां म्हण ओत्ताय केल्ली. कित्याक शिकपा खातीर हांव गांवाक गेल्यार माम्मी म्हजेसंगीं गांवांक येतेली अनी तिचो हो अक्रम संबंध तुटतोलो म्हण हांवें लेकल्लें. पूण आमीं घर काणगेल्लें सूऱ्यनगर लेऔटच तिच्या बोसाचें म्हण हांगासर आयल्या उपरांतच कळीत जालें. ह्या मधें सैटांच्या वहिवाटाखातीर गांवांक आयिल्लो तिचो बोस लोकडौना वर्वीं गांवांत उरलो अनी ताचें कुटाम दुबायांत. हेणें ड्याडीय दुबायांतच ऊरलेल्ल्यान हांकां दोगांयकी हो भांग्राळो आवकास लाभलो. लोकडौना वर्वीं हांव घरांतच आसल्यारी कितेंच मान मऱ्याद नासतां तीं कुडाचें बागील धांप्ताना म्हाका कुडिंत उजो पेटतालो. तडवानासताना त्या दिसा हांव सर्व डाडाक सांग्तां म्हण दोगांय मुकार गलाटो केल्ल्याक ताणीं म्हजेर हल्लो केलो. एक आवय म्हण लेकिनासताना तिणें म्हाका....,तुंय जाय तर कोणायकी घेवन ये हांव तुका आडयना पून म्हज्या वाटेक आड येनाका म्हणताना म्हाका तिचेर कांठाळो आयलो. अशेंच मुकारून गेल्यार हीं म्हाका लगाड काडतीत अनी म्हज्या ड्याडिकी सोडिशिंनांत म्हळ्ळें स्पषट जाताना, हांवें म्हाका जाय जाल्ल्या दोगां व्यक्तिसंगीं मेळोन माम्मीक भेषटावंक चिंतलें. आमचो इरादो फकत तिचे थंय भ्यें उठंवचो आसल्लो सोडल्यार, तिका लगाड काडचो नातल्लो. पूण उर्डाउर्डी जाताना फरामशेन माम्मिचो गळो कापोन गेलो. भियेल्ल्या अमीं चुकोन घेंवचे खातीर खंचागी एका टी.वी.सीरियलांत पळेल्ल्याबरी वामाचाराचो नाटक घडलो
माम्मिची खुनी जाल्ली खंय...?
घराच्च...!
मागीर हांगा म्हणासर कोणें हाडलें!?
हांवें अनी त्या दोगांनी
ते दोग पवन अनी प्रथवी व्हयमू...?
पूण अंकल तुका हें कशें कळीत जालें...?
मोबैल ट्रेसिंगार म्हाका तुवें आगुंबेक भेट दिल्ली कळीतजाली. व्होनी नपंयच जाल्ल्या आदल्या दिसा पवन अनी प्रथवी सूऱ्यनगराक आयिल्ले जाल्ल्यान प्रथविचें मोबायल त्याच वेळार आगुंबेचें लोकेशन दाकायतालें. तशें दुभावोन आगुंबेचेर सोधनां चलयताना व्होनियेची कूड मेळ्ळी. पवन अनी प्रथवीक ज्योर कर्न विचारताना आतां तुवें सांगल्ली सगळी काणी ताणीं म्हाका सांगली. कूड मात्येक पांवच्या पयलें ही केज पत्तो जाल्या तरी, जीव गेला तो गेला, त्या खातीर जिवंत आसच्या म्हज्या पुतांनी अनी तुवें कित्याक आपलो फुडार होगडायजाय, म्हज्या बावान कित्याक मऱ्याद होगडावन घेजाय म्हळ्या जिज्ञासेन हांवें इलाख्याक केज असकत करुंक ताकीत दिली. अनी आसल्लो विषय नवीनाक कळवन केज पाटीं काडुंक कळयलें
तर सर्व कळीत आसल्यारयी आज तुवें म्हाका हांगासर आपवन हाडन परत कित्याक म्हजो विचार केलोय?
तूं तुज्या मतिंतलीं भोगणां अनी अपराधी चिंताप कोणायलागीं वांटून घेवंक जायनासताना कर्गाताय तें तुका पळेतच कळीत जातालें. तुज्या तोंडांत थावन तो विषय बायर काडन मतिच्या तळमळ्यांतलें तुका हाळू करिजाय म्हणच्या इराद्यान आज तुका हांवें हांगा हाडलें.
अंकल आमकां शिक्षा जातेलिगी...? म्हाका शिक्षा जाल्यारी तोंद्रे नांत, पाप पवन अनी प्रथवीक सोड...!
जयलाचीं सरळां चिंतून नताशा सगळेंच गळोन गेल्लें.
आगुंबेच्या घाट्येक जायत्यो फुंवड्यो आसात पुता..., घुंवडेर थावन पाटीं पळेल्यार वोरोड येतात..., देकून केदिंकच पाटीं पळेंवचेंनाका...!
प्रकाशान कार स्टार्ट केलें. बगलेच्या सिटीर बोसून रश्मीन दोळे धांपले.
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment