[The poet is a]

"The poet is a liar who always speaks the truth. (Jean Cocteau)" नामणेच्या फ्रेंच कविचीं उत्रां हीं. पूण जेदनां कवी सत‌च उलयता, तें समाजीक चिंत्पाक अडहूक लाग्ता, पूण सत तें सत‌च आनी एका प्रामाणीक कविची जवाभदारी‌यी तिच्च; सत उलंवची.

आमच्या दीस्पडते जिण्येंत आमी कितले पावटीं आमकांच डोंग करून जियेतांव म्हळ्ळें अमकांच खबर ना. स्वातंत्रोत्सव दिसाची पर्भीं आमी एकामेका पाटयतांव पूण आमकांच अमी विचाऱ्यां, आमकां ताचो महत्व कळीत आसा? फेसतां-परबेंचो उल्लास आमी वाटसाप-फेस‌बुकाचेर दितांव, पूण आमकां तांचो महत्व कळीत आसा? तर ह्या एकेका दिसाचें नीब घेवन परभीं पाटवन बाकिच्या हेर दिसांनी आमी सदांचेपरीं ’बदलानात‌ल्लें चिंतप’ दवर्न कितें फायदो? हेंच चिंतप बाय उर्जिता अपल्या कवितेंत अपुर्भायेन विचार्ता.

बाय उर्जिताक हांव थोडेच तेंपाथावन वळकतां, तिची कविता प्रतिभा, हेरांचें साहीत वाचतेल्या वर्गाच्या हिचें चिंतप म्हाका खायस, पूण तिच्या कवितेंतलें सत म्हाका खूब आंवडता. ’कविता म्हळ्यार उत्रांची रास वा प्रासांनी सजयिल्ल्यो पोकोळ वळी न्हय’ हें तिच्या कवितेंनी हांवें पार्किलां देकून हिच्यो कविता परत परत वाचुंक मन कर्तात.

देशप्रेम एका दिसाचें

परतुन येतलो पंदरा आगश्ट

देशप्रेम चंवरतलें

एका दिसाक तिरंग्यानी

मांड बाजारांतले भरतले

परतुन वाजतलें राश्ट्रगान

देशप्रेम भरतलें काळजांत

तिरंगी बावटे घेवन हातान

देसमोगी भोंवतले अॉर्रान

परतुन भरतले मोबायल

देशभक्तेच्या संदेशानी

परतुन भोवतले देशभक्त

धवेफुल्ल वेशानी

देशभक्तेचें नाटक हें

एका दिसाक नटटलें

दुसरे दिसा मुखवटे

साप गळून पडटले

स्वतंत्र जावचो देश म्हण

हांसत ताणी दिले प्राण

देसाक ओंपली जीण ताणी

विसरून गेले सगळे जाण

देस राखणेचो सोपूत

घेतलो ताणी एकमतान

सीमेचेर गेलो तो भारतीय

न्हय हिंदू न्हय मुसलमान

आज पावन भारत भूंयेंचेर

तांडव बलात्कार, भ्रश्टाचाराचो

म्हारगाय, गरीबी, जातीयवाद वाडला

कहर चडला गुन्यांवकारांचो

कोयराच्यो राशी पडल्यात

शिक्षण वेवस्था इबाडल्यात

जागरूकतायेन फुडें सरूंया

काय उदरगतीक फाट करूया?

काल जीव ताणी दिल्लो

मेळची म्हण स्वतंत्रताय

प्राणांचो करून त्याग

हो असलो देस उबारूंक काय?

बावटे घेवन मीरोवचे परस

सान्न घेवन वावुरचें

धुळकटिल्लें देसा भाविश्य

मेळुन आमी सावरचें

कोणाक आतां उरल्या याद

हुतात्म्यांच्या त्यागाची

कोणाक आसा खंत

ताणी भोगिल्ल्या भोगांची

एका दिसाक सगळे लायतले

मुखवटो देश भक्ताचो

कोणाक आसा मान खरो

ताणी गळयल्ल्या रगताचो

पंदरा तारखेक चांटे पावला

भगत सिंग आनी गांधी दिसतले

दुसरे दिसा देशप्रेम

काळजांत ओग्गी न्हीदतलें

दुसरे दिसा देशप्रेम

काळजांत ओग्गी न्हीदतलें

कवळ्यो, तिस्त्यो, वादर्यो जावन

खाची कोनशानी पडटलें

- उर्जिता भोबे: [अगोसत २०१८]

उर्जिता भोबे: साहितीक अभिरूच आसची गोंयची उर्भेवंत कवयत्री ही. कविसम्मेळनांनी ती काऱ्याळ. हेर भासेंतलीं कविता सयत वासची अभिरूच आसच्या हिचो फुडलद कवितजमो ’उर्जास्रोत’ पर्गट जाला. कोंकणी कवितेंनी नवी सकत भर्चे दिशेन बाय उर्जिता वावर करून आसा.