पावळी

ही काणी कांय नवीच न्हय, कांय तेंपान आमी पळेवन आयिल्ली; बदलून येंवच्या चिंत्पाची. हांगासर मोग आनी मयपास कोणाक सर्वस्व तर आनी कोणाक फकत बेकार सब्ध मात्र. देकून बजारी चिंत्पाच्या संसारांत ह्या सब्धांक मोल ना, खंच्याय सब्धांक मोल ना फकत्त दुडू आनी पावली.

कार‌वार‌चो नामणेचो पत्र‌कर्त, बरवपी बाब संधेश भांदेकर एक उर्भेवंत कवी सयत. एदोळ‌च सभार कविता स्पर्ध्यांनी हाणें इनामां जिकल्यात तशेंच कविगोश्टिंनी सयत हाणें वांटो घेतला.

पावळी

तुगेल अंगाणात पडताली म्हगेल घरा पावळी

आतां थंयीत पडता त्या परजता सावळी

आमी दोगां बसतालीं सक सकाळी

घेवूक सूऱ्याली किरणां कवळी कवळी

ल्हानपणांत आमी थंयीत खेळ्ळीं

एकमेकाच्या सूख दुःखांत मेळ्ळीं

कितलीं वर्सां तरी आमी

थंयीत प्रेम स्वपनां पळयलीं

पूण तुगेल बापायक जाय आशीलीं

मोटी=मोटी नोटां कवळी

कितले वर्सां नंतर आमी काळ

परत एक पटी मेळ्ळीं

तूं तुगेल्या धाव बरा

दोनी हातांत घेवन जुवळी

आतां तर सगळेत सरलेत

आतां फकत व्हावयातात

म्हगेले दोळ्यांतल्यान पावळी

- संदेश बांदेकर [मार्च २०१८]

संधेश श्रीकांत भांदेकर: गोयां/कार‌वार‌चो उदेवन येंवचो कवी. काण‌यो, नाटक, लेकनां बरवपी. एदोळ‌च सभार कविता स्पर्ध्यांनी इनामां हाणें अपणायल्यांत तशेंच कविगोश्टिंनी वांटो घेतला.