इस जीवन की चड्‌ती डलती धूप को किस ने बांधा

रंग पे किस ने पहरे डाले, रूप को किस ने बांधा

काहे ये जतन करे..

नामणेचो उर्दू/हिंदी कवी साहीर लुध्यान्विच्या एका कवितेच्यो वळी ह्यो;

इस जीवन की चड्‌ती डलती धूप को किस ने बांधा

रंग पे किस ने पहरे डाले, रूप को किस ने बांधा

काहे ये जतन करे..

(ह्या जिणयेच्या वयर उटोन येंवच्या तशेंच सकयल देंवोन वेच्या वोताक कोणें भांदला?

रंगाचेर कोणे राकवण केल्या, रुपाक कोणे भांदला?

कित्याक हें हठान राकचें...)

ह्यो वळी कांय साद्यो न्हय. जिणयेच्या ततवांचेर आरसो धरच्यो वळी ह्यो. हांगासर आंडऱ्यू सयत असल्योच अपुरभायेच्यो वळी घेवन आयला. मनीस आज आसा फाल्यां ना. पूण युगां युगांनी ताका सांगात दिल्लीं किरणां, वेवेगळ्या काळार ताका सांगात दिल्लीं किरणां सयत मनीस येंवच्या आधीं आसल्लीं तशेंच मनीस गेल्ले उपरांत‌यी आसतेलीं. किरणांक कोणें धरलां कोणें भांदलां वा किरणांक कोणे रावयलां म्हळ्ळें चिंताप उटयता.

हांगासर किरणां एक भांद आसुयेता, सकत आसुयेता, उजवाड आसुयेता, मोग-मयपास आसुयेता पूण मनश्याच्या चिंतपा सकतेच्याकी मिकवोन आसची एक अधभूत सकत. आनी ही कवितेची सकत समजुंक तुकाच आपवणें दितां.

[कविता] किर्णांचो सांगात! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

किर्णांचो सांगात!

एक्सुर्पणांत शिजोन असतानांय

धांपल्ल्या जनेलांतल्या इड्यांतल्यान रिगोन

अंगालापान आंगार वेडकोळ घालन रावतात हीं किर्णां

थोडीं लायतात, थोडीं न्हाणयतात, थोडी बोळयतात

आनी थोडी खेळयतात नेणत्या भुर्ग्यांपरीं!

हां! नात्रां भायर खेळतात!

वेंग सुटोन लिप्तात सांजेर

तुमचे विणें जिवीत वांज, सांडून वचानाकात’

परतल्यारय... ऊब सोडून वेतात...

सूऱ्यो सरल्ल्या सांजे उपरांत

रात‍भर शिजोनंच खत्कतून उर्तां...

हां! नात्रां भायर किडकिडतात..

हांव जाणां...

तीं (किर्णां) सदां येतात... वेतात

सांडून घालनांत तीं!

फाल्यां निकेपुंक‍य येतेलीं..

गालांक, जोडल्ल्या बोटांक उमे धांप्तेलीं...

अडकळ नासतां पोंडाभितरी देंवतलीं..

दोरियेंनी देंवयिल्ल्या पेटेक

वेडो घालन रावताना....

पयस थावन कोणेंगी उडयिल्ल्या

मातियेचा मारांक फूड कर‍तलीं..

हां! नात्रां पुलां उडयतेलीं!

किर्णांक पुरुंक कोणय सकल्यात?

सांगत दिल्लीं किर्णां जिवंत ऊर‍तलीं

म्हजो उडास आनी उज्वाड वांटुंक

फाल्यांय जियेवंक असा!

फांत्याक राकून असां, किर्णांक वेंगुंक!

- आंड्रू एल. डी’कुन्हा  [एपरील २०१८]

इस जीवन की चड्‌ती डलती धूप को किस ने बांधा

रंग पे किस ने पहरे डाले, रूप को किस ने बांधा

काहे ये जतन करे..