जोतीं [मनोज नरेंद्र कामत]

मनीस जाल्लो ह्या संसारांत पयणारी, अपली वाट तो चल्ताना ताच्या पांयांक जोतीं गर्जेचीं. ह्या साद्या इमाजेंनी भांदून हाड‌ल्ली कविता मुकार गेल्लेपरिंच एकेक संसार रचीत वेता. तीं जोतीं कर्चो चामड्याचो कामागार एका कोनशांत आसा तर जोतीं न्हेसून वेचो वाटसुरी वा पयणारी अन्येका कोनश्यांत आसा. आनी वेवेगळ्यो वाटो कांय मनशाक मंदिराक पावयता, कांय मनशाक राज‌महलाक पावयता, पूण बदलून वेचीं जोतीं सयत एक काणी सांग्तात.

वृत्तेक शिक्षक जावनासचो गोंयचो नामणेचो कवी बाब मनोज कामत एक उत्तीम कवी म्हणच्याक ही कविता गोवाय दीत. ह्ये कवितेंतले बाकिचे संसार मेजुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] जोतीं [मनोज नरेंद्र कामत]

जोतीं

भोव कश्ट काडून

तयार केल्लीं

मोल ताचें थारूंक नासलें

घडये आसलें तें उणेंच

कितलेंय दवरल्यार

चामड्याचो घमघमीत वास

नकसूद कोरीव बांधणी

कोणाय गिरायकाक

भुरळ घालपी

बोलसाक विचारी नासतना

विकत घेवपी

पूण जण एकल्याचें

नशीब म्हूण आसता

म्हजेंय तशेंच जालें

एकटो आयलो

सादोसो धोतरांतलो मनीस

आनी घालून गेलो

मोल मेजून

ताचें पयलींचें जोतें

दुकाना भायरूच सोडील्लें

काळान तें

झरोवन - झरोवन तोडील्लें

झोपडपट्टीतल्यान

बुरशे वसतींतल्यान

फिरतना मन चुरचुरलें

उपास काडपी

कपड्याविरैत भुरगीं पळोवन

काळीज दुखतालें

घाम जिरतालो

पायांतलो म्हजे भितर

हांव कुसक्या वासान भरील्लें

कांय तेंपान

हीच वाट म्हाका आवडूंक लागली

लोकांची सेवालेगीत

म्हजेवांगडा घडूंक लागली

म्हजे भोंवतणी

भुरग्यांची भुरावळ जमताली

जाणट्यांचीं दुखांलेगीत

म्हाका कळटालीं

सान्नी खुटाऱ्यांतल्यान

निवळसाण घडूंक लागली

निवळसाणीची जाणवीक

झोपडपट्टेक कळूंक लागली

म्हाका जिणेचें सत कळील्लें

तें राजमहालांत वसपांत नासलें

देवळाच्या दारांत रावून

चोरपांतूय नासलें

तें आसलें

झरपांत गरजेवंतांच्या दारांनी

तीच उमळशीक

नवो दीस पळोवपाची

तीच आस्त

नवो देश घडोवपाची

- मनोज नरेंद्र कामत [जुलाय २०१८]