ಕವಿತಾकविताPoem

येंवचें तुंवें (- अतिशा सुरलेकर)

[कविता] येंवचें तुंवें (- अतिशा सुरलेकर)

कवितेचो मुळावो अर्थ हो - थोडिंच उत्रां खूप सांगचें. ह्या कवितेंत सयत एक इमाज आसा, ती जायतीं रुपां सांगून वेतात. एका आवयक कांय तो येंवचो आसचो पूत दिसत, एका प्रेयसीक तो येंवचो कांय प्रेमी दिसत, आनी कांय हेरांक यादी जावन दिसत आनी तीच ह्या कवितेची सोभाय म्हणून हांव लेक्तां.

[कविता] येंवचें तुंवें (- अतिशा सुरलेकर)

येंवचें तुंवें

फुडल्या दारांत

फाटल्या दारांत

पोरण्या दारांत

मोडक्या घराच्या

पाउसो वेल्हान

ल्हवूच पोरसांत

येवचो तुवें.

केंस सोडिल्ले

सुरंगी वेल्यान

खाड पिकिल्ल्या

वडा वेल्यान

कोलवाचे खोपींत म्हजे

ल्हवूच भितर

सरचो तुवें.

आंगणां भायल्या

माडावेल्यान

चुडट्यांचेर हुमकळत

नाल्ला बोंडकांक

करीत स्पर्श

लांब लांब कांडावेल्यार

सरसरीत

देंवचो तुवें.

पांचव्या पांचव्या

दोंगरातल्यान

दोंगराच्या देंगणांतल्यान

पांय वाटेतन

चलत चलत

मनाचें उगडून कवड

सरळ भितर

सरचो तुवें.

- अतिशा सुर्लीकार. [जुलाय, २०२०]