ಕವಿತಾकविताPoem

तुफान (- ग्वादलूप डायस)

[कविता] तुफान (- ग्वादलूप डायस)

ह्या संसारांत मनीस एक विचित्र जीवी. केदनां तो सूक समधान सोधून भायर वेता तर केदनां भायलो संसार ताका पोकोळ कसो दिसता देकून तेदना तो सोधुंक वेता भितर. हांगासर कांय तेंपाथावन आशेवन, राखून बोस‌ल्लो मोग जेदना आपणाक मेळता तेदना खरेंच उमाळ्यांचें, मोगाचें तुफान उटता.

[कविता] तुफान (- ग्वादलूप डायस)

तुफान

काल फांतोडेर सुर्या पेटलो

चोय दिकानीं वारो सुटलो

दर्या नेटान लागलो गाजूंक

काळीज म्हजें लागलें वाजूंक

दोळे चोळीत पोरसाक जाग

जीब हेडायत दसणीचे लाग

पानां-पानांचो जालो वाद

अनपेक्षीत घडपाचो रकाद

मनाक म्हज्या फुटलो चंवर

भान विसरली बोडकी सांवर

खिणांत कुंपां आयलीं दाटून

धर्तरेर मळब पडलें तुटून

जिवाक लागना जालो थार

पुराय सृश्टीर अरिश्ट भार

जनेल लागलें कवडां बडोवंक

सैम व्यस्त इतिहास घडोवंक

सगळें म्हाका लागलें कळूंक

'तो' आयिल्लो म्हाका मेळूंक

आनी तेन्ना...

खरेंच सुरू जालें तुफान!

एक भितर...एक भायर!!!

- ग्वादलूप डायस. [एपरील, २०२०]