तमसो मा ज्योतिर्गमय? (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

[कविता] तमसो मा ज्योतिर्गमय? (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

लांब चरित्रेचीं पनां उसतुंचीं नाकात, कांय थोड्या दाकड्याधलो काळ घेवयां, तवळ मनशाक चडीत शिकप नासलें, गरीबी आसली, कश्ट संकश्ट आसले पूण अपलीं पेलीं म्हळ्ळो मायामोग इल्लो तरयी असलो. तोच आयच्या काळार अपलेच अपणाक लुटून खाताना तसल्यांक नीत-अनीतेचें चिंतप सयत मतीक येना. आयच्या बदल्च्या संसारांत समाज आनी मनशां अशींय बदल्ल्यांत म्हळ्यार दुडूच सगळें म्हळ्ळेपरीं मनीस जियेवंक लागला.

बाब सखाराम बोर्कराची ही कविता हेच मनशा मोलांविशीं बरयिल्ली जावनासा. ह्या कवितेच्या गुंडायेक वचुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] तमसो मा ज्योतिर्गमय? (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

तमसो मा ज्योतिर्गमय?

तमसो मा ज्योतिर्गमय!

देवा! म्हाका काळखांतल्यान

उजवाडाकडेन व्हर

म्हणपाचो धिर आतां जायना.

आतां भरदिसा, दनपारच्या कडार

चोरयो, खून, दरोडे, बलात्कार जातात

तें पळयल्यार

काळखांत आसपच बरें दिसता.

काळखांत...

चोरयो,खून,दरोडे,बलात्कार करपी

लोकांचीं तोंडा तरी दिसनात.

आयकूंक येतात त्यो फकत

किंळच्यो आनी हुयेली!

आनी थोड्यांचो अलेक्झांडराभशेन

जग जिखिल्याचो उन्माद!

दिसा उजवाडा…

तुमचेच संवकळीचे, तोंडावेले

तुमचेच सोयरे-धायरे

तुमचेंच खावन

तुमकांच फोंडात घालपाक सोदतात

तें पळयल्यार काळखांत आसपच

तुमकां समां दिसना?

उजवाडांत घडटा ताचे परस

काळखांत आनी कितें वायट जातलें?

देवा! ह्या परिस्थितींत

काळखांतल्यान उजवाडाकडेन व्हर

म्हणपाचें मागणें हांव

तुजेकडेन कित्याक करूं?

- सखाराम शेण्वी बोर्कार. [जनेर, २०२०]