थेंबो (- रेनिटा डी’सोज होस्पेट)

[कविता] थेंबो (- रेनिटा डी’सोज होस्पेट)

मनशाचें अस्थित्व धूळ, धुळी थावन आयिल्लो आनी धुळीक पाटीं वेचो. जीव आसताना राग-हंकार-मोसोर अपणासवें घेवन जियेंवचो मनीस लिसांव शिकुंक सकत आसा तर एकेका थेंब्या थावन दर‍्यातेदें लिसांव शिकुव्येता; जशें उदकाचो एख थेंबो, दुदाचो एक थेंबो, रग्ताचो एख थेंबो, आनी घामाचो एख थेंबो. इतलेंच न्हय. मनशापणाचो एख थेंबो जर ना तर तो मनीस तीस कासांक‌यी उपकाराक पडानासचो म्हळ्ळें सोभीत चिंतप दिंवची ही अपुर्भायेची कविता.

[कविता] थेंबो (- रेनिटा डी’सोज होस्पेट)

थेंबो

थेंबो तूं पावसाचो

वेगान मोळबा थावन निस्रोन

पृक्रतिच्या पांळन्यांत धल्चो!!

थेंबो तूं घामाचो

वांवटीन पाजरोन

दिताय फळ दिस्पोडत्या ग्रासाचो!!

थेंबो तूं आवोयच्या दूदाचो

सत्वान भरोन तांबताय

भूक नेणतुल्या बाळाचो!!

थेंबो तूं दुःखाचो

बिजोन मोतिया गळताना

कळवोळता वेग काळजा उडिचो!!

थेंबो तूं रग्ताचो

सक्रीय रितीन मेळोन कर्ताय

पोशीत हर जीव कणाचो!!

थेंबो तूं मनशापणाचो

विसर पडत तर,

जाशी गुलाम पात्किपणाचो!!

-  रेनिटा डी’सोज होस्पेट. [अगोसत, २०२०]

रेनिटा डी’सोज होस्पेट: गांवांत होस्पेट‌ची रेनिटा डी’सोज, सद्द्याक मंगळूर‍्च्या सां|लुवीस कोलेजिंत एम.एस्सी. शिकून आसा. कविता, कथा हिका आवडचे साहितीक प्रकार.