तेन्ना तुका कळतलें (- ऐश्वऱ्य मलीक)

[कविता] तेन्ना तुका कळतलें (- ऐश्वऱ्य मलीक)

सभार पावटीं सांगात समजावंक सकानासलें तो सांगात संप्तच यादी जावन धोसुंक लाग्ताना समजता. हें चडताव मनशाचें कर्तूब. आसच्याचें मोल समजनासताना होगडावन घेवन उपरांत चुर्चुर्चें. हेच चिंत्पाचेर उभी केल्ली कविता ही.

[कविता] तेन्ना तुका कळतलें (- ऐश्वऱ्य मलीक)

तेन्ना  तुका कळतलें

जोगुल जावन येतले रे हाव

नीतळ तुज्या काळजान

उजो लायत सुटतलो मोग

मव्हाळ तुज्या मनानं

खय घालतलो मेंर

आनी खय घालतलो आडो

उतरा म्हजी यादींची

ना खाली जातलो घडो

उण्या उमाळयाचो बांध

घसघसून फुटतलो

जीवीताचो रंगपट

तेन्नाच तुका कळतलो

भासांचे कांबळीवयल्यान

थेंबे पावळ्यांनी गळतले

हाव तुज्याखातीर कीदे असले

ते तेन्नाच तुका कळतलें

ते तेन्नाच तुका कळतलें

-  ऐश्वऱ्य मलीक. [जुलाय, २०२०]