सेवा [- संधेश श्रीकांत भांदेकर]

[कविता] सेवा [- संधेश श्रीकांत भांदेकर]

ही आयच्या काळाची आमच्या समाजेंत दिसची सेवा. जांव ती राजकीय, समाजीक वा हेर रितिची पूण जेदनां अपणाक फायदो वा अपणाक मुनाफो मेळता तेदनां मात्र थंयचर उदेता सेवा. विडंबनात्मक रितीन पूण सुटावें सब्धांनी कवीन हांगासर सांगचें दिसून येता.

कवी संसेश भांदेकर एक कोंकणी वावराडी तशेंच कवी जाल्ल्यान ताची नदर ह्या संग्तेंचेर गुंडायेन आसची ह्य कवितेंत दिसून येता. ह्या कवितेचो स्वाद चाकुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] सेवा [- संधेश श्रीकांत भांदेकर]

सेवा

खावुक मेळचो सगळो पैश्या मेवा

म्हण करूक सुटला तुमी जन सेवा

मागीर तुमका राजकारणाचीच

जाय कीत्याक ती हवा ?

आवाळो दिवन घेवचो कुवाळो

होत्त तुमगेलो राजकीय सुवाळो

जश कितें तुमी भासयतात

आस तुमचेर देशाचो भार सगळो

गरीबाल तुमी म्हणतात तारणहार

आत येत तुमकां तेमगेल कैवार

हेत्त तुमका कश याद जाता

प्रत्येक निवडणूकी वेळार ?

करची आसल्यार तुमकां जन सेवा

पयली गरीबाल आशिर्वाद घेया

दलितागेर जेवले दलितागेर रावले

दाखोवुक हे सगळेंं पेपरार आयलें

देशसेवा करतले थोडेत रावलात

बाकी सगळे पैश्याक आशेलात

नोट घेयात आनी वोट दियात

हेत्त तूमी सांगते सुटलात

लागला तुमकां दुवाळें पक्षांतराचें

जायन कीतें मागीर मतदारालें

कालचों शत्रू आयचो मित्र

हेत्त जाला आता लोकशाहीचे चित्र

- संधेश श्रीकांत भांदेकर. [दसेंबर, २०१९९]

संधेश श्रीकांत भांदेकर: गोयां/कार‌वार‌चो उदेवन येंवचो कवी. काण‌यो, नाटक, लेकनां बरवपी. एदोळ‌च सभार कविता स्पर्ध्यांनी इनामां हाणें अपणायल्यांत तशेंच कविगोश्टिंनी वांटो घेतला.