ಕವಿತಾकविताPoem
सांचो मोडटना (- शयलेंद्र मेहता)
[कविता] सांचो मोडटना (- शयलेंद्र मेहता)
एक समाज म्हणतच तांतून दादलो तशेंच असतुरी दोगांक स्थान-मान आसुंक जाय: हें पुसतकांनी आमकां वाचुंक मेळचें व्याख्यान. पूण हकीगतेंत हें कितलें सत? आयच्या समाजेंत एका असतुरीक कितलेश्यो बंदड्यो’ जांव धार्मीक, जांव सामाजीक वा हेर पूण ह्यो बंदड्यो आसात कित्याक? ह्या बंदेडेंत समाजेन ठरायिल्ल्या नेमां प्रकार जियेंव्वें आनी एका पिंजऱ्यांत सुकणें जियेंवचे मधें कांय तफावत आसाकाय? एक अपुर्भायेचें असतुरिवाद चिंत्पाक घेवन आयला बाब शैलेंद्र मेहता.
कोंकणिंत बाब शैलेंद्र मेहताच्यो कविता एका विशिषट वर्गाच्यो जावंक ताचें वाचप तशेंच अध्ययन कारण म्हण ताका लागशिल्यान ओळकोंचे समजतात. ताच्या कवितेंनी उत्रांची रास ना, प्रास-अलंकाराचो भोरो ना, पूण अपुर्भायेचें वयचारीक चिंतप आसा. एक वावराडी (Activist), चिंत्पी, विमर्शक जावनासचो हो उपरांत ’कवी’ जावनासा देकून ताची दरेक कविता अभ्यासयोग्य जावनासा म्हणच्याक ही कविता गवाय दिता. बाकिचें पार्कुंक तुकाच उलो दितां.
[कविता] सांचो मोडटना (- शयलेंद्र मेहता)
सांचो मोडटना
तांणी म्हाका सरळ चलपाक सांगलें, अदृश्य हातांनी काडिल्ल्या ओळींभितर, बसपाक
बॉक्सा भितर, वेवस्थीत आनी निवळ, पूण म्हज्या
पांयांक वांकड्या मार्गाची तळमळ आशिल्ली, जंय
फुलतालीं रानफुलां रूढिवादाच्या खाचींमदीं. तांणी म्हणलें म्हजो आवाज सौम्य आसूंक जाय, कोंड्यांच्या रानांतल्यान व्हांवपी वाऱ्यावरी, पूण हांवे तो वाडयलो वादळा भशेन, निश्चल हवेआड
एक हुंकार, पुर्विल्ल्या झाडांचीं पानां
हालोवंक जीं रावल्यांत उबीं चड काळ मौनांत. तांणी म्हाका सांगलें तांचे रंग न्हेसपाक , इतिहासाच्या कापडांत छापिल्ले पूण हांवे रंगयली
म्हजी कात नव्या रंगांनी , सूर्यास्त आनी दर्या
हांचेकडल्यान रिणान घेतिल्ल्या, आनी त्या
दोळ्यांतल्या उज्याकडल्यान जे करतात धाडस
क्षितीजा पलतडीं पळोवपाचें. तांकां हांव ल्हानच
रावपाक जाय आशिल्लें, पाखां गुठलावन घोंटेरांत
ज्ञाताचे सुरक्षेंत, पूण हांवें तीं पाखां रूंद
पातळायलीं, शक्यतायेचें वारें पळोवन, आनी
गेलें उडून सावळी सोडून. तांणी काडिल्ल्यो ओळी
जातात फीक्यो , तांचे फुतफुतपी आवाज जातात चड
मोटे, पूण धैर्यवंत दितात न्हयकार तांचे
बंदखणींत रावपाक. हांव तांचे परंपरेची बेरीज
न्हय; नव्या फांतोडेचो उजवाड हाडपी उज्या कीट
हांव.
-
शयलेंद्र मेहता.
[फेब्रेर, २०२६]
शयलेंद्र मेहता:
नाम्नेचो कवी, अंकणकार आनी साहित्यीक विशलेषक.
सिसिफस तेंगशेर, विशनवासांतलो भंवडेकार
(निर्वासीत यात्रिची भंवडी) हाचीं दोन कवितासंग्रह
नागरिंत तशेंच कन्नड लिपिंत पर्गटल्यांत. ’सिसिफस
तेंगशेर’ पुसतकाक २०२० इस्वेंत विश्व
कोंकणी केंद्रचो विमला वी पै. फौंडेशनाचो पुरसकार
लाभला. ’निर्वासीत यात्रिची भंवडी’
पुसतकाक डेनीस डिकुन्हा स्मारक आशावादी प्रकाशनाचो
उत्कृषट लिप्यंतर पुसतक पुरसकार लाभला. पयणारिचेर
’कवी
आनी हक्क-मान’ कवितेचें अंकण हाणें
चलयलां. प्रसतूत गोंयांत वसती करून आसा आनी
’वर्णमुद्र’ त्रैमासीक पत्रिकेचो संपादक जावनासा.
ಕವಿತಾकविताPoem Apr 2020
boॕktterianchi odlabodol korit
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2020
परिक्रमा (- शैलेंद्र मेहता)
ಕವಿತಾकविताPoem Jan 2020
सं विधान खालें धुकरान (- शैलेंद्र मेहता)
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.