प्रैम टायम [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

[कविता] प्रैम टायम [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

आमीं आमकां देव समेसतांक. देकून झूज वा लडाय, कोणें कोणाक मारलां वा चिरलां तें कोणाक कितें पडोन गेलां?. झूज वा दोंबी खंच्याय समाजेक भलायकेचें न्हय. हांतूं जांवचें लुक्साण फकत दुडवान मापचें न्हय, बगर मनशापणाक जांवचें लुक्साण उत्रावंक उत्रां मेळचीं नांत.

’झूज’ आमकां सर्वांक लागशिल्यान अनभोग करुंक मेळोंक ना देकून आमकां ताचो परिणाम कळीत ना. पूण झुजाच्या वेळार पर्गांवांत काम कर्न आसचो आमचो कांय लोक झूज म्हळ्यार कितें म्हण भोव लागशिल्यान समजोन आयला. पूण कोंकणी साहित्यांत तो अनभोग आयिल्लो भोव उणो. पूण उण्यांतल्या उण्यांत सयत कवी आंडऱ्यूच्यो कांय थोड्यो कविता आनी कथा हांवें पाटल्या पंचवीस वर्सांनी वाचल्यात. जांव अमीनाच्या रुपार, जांव हेर भुर्ग्याच्या रुपार; ज्यो इराकान कुवेयटाचेर झूज मांडून आसलेवेळार जाल्ल्या अमायक भुर्ग्यांच्या खुनिचेर बरयिल्ल्यो कविता/कथा. कोरोनाच्या वेळार सयत आंडऱ्यून बरयिल्ली कविता ’पेन्नू बेका पेन्नू (उज्वाडाच्ये वेंगेंत पुसतकांत आसा)’ जांव, आनी आतां हांगासर ’प्रैम टायम’ सयत असल्याच ताळोन नासच्या मासूम भुर्ग्यांचें रुदान.

ही कविता कांय कितें सांगोन वेता. कंय‌गी शाबीतायेन आनी मजेन जियेंवचे लीडर जेदनां झूज मांडताना अनी कंय‌गी जियेवन आसचीं टिविचेर ती भात्मी पळेतात. समस्सो कसो जांवचो जेदोळ पासोन अपणाक ताचो प्रभाव पडाना जायत?. एक कविता रसीक जावनासच्याक ही कविता खरीच जावन लांब काळ पऱ्यांत मतिच्या पडद्यांत खंचोन उर्तली म्हणच्याक दुभाव ना.

[कविता] प्रैम टायम [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

प्रैम टायम

प्रैम टायम व्हाळता रग्ताबरी

उजो

धुंवोर

भुर्गो पळेता.

"पप्पा... कोण तरी लीडर

वीडियो गेम खेळता?"

बापूय -

असहायकपणाचो असतमेंत

मौन

टिवी पडद्यार

झगलाणे

क्णिपण उटता, विस्फोट

एक श्हेर सोर्मोण!

"डाडा, कित्याक विडियो गेमापरीं

दिसता हें.?"

बापूय टिविचो आवाज उणो कर्ता.

पूण पावना.

भुर्ग्या काळजांत

कितें तरी मोडचो आवाज

जो खंयचोच बटन दाबल्यार

पर्तून घडसुंक जायना!.

भुर्गो घायेल्या भुर्ग्याक पळेता

रडता!

“अन डू कर,

री-सेट कर डाडा प्लीज”!