पत्रे व्होरता ... कागोद व्होरता .... लोखोंण (- संगीता नाईक)

[कविता] पत्रे व्होरता ... कागोद व्होरता .... लोखोंण (- संगीता नाईक)

ही सोंपी कविता म्हणून लेकली तर, ह्या कवितेच्या एकेका वळिंनी आसची काणी आमकां चुकत. त्या एकेका काणियांनी हकीगत आनी वयचारिकताच अखेरीक कवितेच्या सोभायेची गवाय दिता. दरेका दिसा मनशाचो संघर्श चडून वेता, पूण एका असतुरेचो?

बाय संगीता नायकाची अन्येक अपुर्भायेची कविता. ह्या कवितेच्या गुंडायेक वेचें काम आतां तुजेर सोडतां.

[कविता] पत्रे व्होरता ... कागोद व्होरता .... लोखोंण (- संगीता नाईक)

पत्रे व्होरता ... कागोद व्होरता .... लोखोंण

चेडो

आमी कित्याक गो वोसोना?

कागोद पेन्शील घेवन झेतांन

बांकार कित्याक गो बॊसोना?

खावोन पियोन ती हॅपी

तेंचे सोगले थाऱ्यार.

रात दिस मोरोनुय बी

आमी कित्याक गो वाऱ्ऱ्यार?

शाडा शिकोन व्होडली जावन

ती भोवतोली कारान…

आमी चीड्डोन

धाकटीचं उरतोली

पत्रे लोखोंणाच्या भारानं ?

चेडू

एक दिस मुरे

तेंच्या बुकांन

हावेन ल्होवूच पोयला

अशे कित्याक पोय ते

म्हाकाय तेन्नाच कोवला

तेंची आसा एक

मोठी अव्वा ..

बोरी साडी घालता.

सामकी हिरोणीशी दिसता.

नाव खुंय

भारोत माता ...

तीकाच लागोंन

तेंचे खुय दिस्ता दिस्त जाता.

चेडो

तशे जाल्यार

एक दिस सोदुन तीका काडचीच

आमकाय तुजी भुरगीं कर

म्हूण पाया तीका पोडची ...

आमकाय तुजी भुरगीं कर

म्हूण पाया तीका पोडचीच ...

- संगीता नाईक. [फेबरेर, २०२०]