ಕವಿತಾकविताPoem

अपरूप (- उर्जिता भोबे)

[कविता] अपरूप (- उर्जिता भोबे)

ह्या ब्रह्मांडांत आसच्या दरेक जीव, वसतुंक ताचेंच म्हळ्ळें खाशेलेंफण आसा. जीव आसची अपली सकत आनी स्वार्थाक लागून एकामेका ल्हान-व्हड म्हळ्ळे भेद करून मिरयता पूण हकीगतेंत दरेकाक अपलीच म्हळ्ळी मरयाद आसता, मोल आसता आनी तेंच चिंतप ह्या कवितेचें मूळ चिंतप. कविचें चिंतप मुकार गेल्लेपरिंच इतिहास येता, बौगोळीक गिन्यान येता, मनशा तत्वाचें चिंतप सगळें एका फाटल्यान एक येवून मनीस म्हळ्यार ह्या ब्रह्मांडाचोच एक कण आसुयेता म्हळ्ळें चिंतप ह्या कवितेंत उदेता.

[कविता] अपरूप (- उर्जिता भोबे)

अपरूप

ह्या संसारात अपरूप खंय आसता?

चिंतुंक गेल्यार अजाप दिसता

पूण विज्ञानाच्या पानांनी खेळटलें

एक अटळ सत तुका मेळटलें

अखंड ह्या ब्रम्हांडाचो

कणान कण अमर आसता

असंख्य संवत्सरां कितली युगां

हांगाचें सगळें उरता हांगा

एका काळावेले जीव जीवाणू

तुज्यांत आसुं येता तांचे अणू रेणू

आयज तुजे आंगार जी आसा कात

अंश ताजो आसुं येता पैस अंतराळांत

एका तेंपार उडटालो जो

गर्वान मनीस जावन

आयज ताजो अंश आसत

खंय तरी धुल्लान

आयज जें दिसता आसत

घडये तुका विद्रूप

फाटल्या युगांत आसत

तीच सोबीतकाय अपरूप

ब्रम्हांडातलें नकेत्र जें

सहस्र युगां फाटीं

रस्त्या कोनशाक आयज तेंच

घडये धुल्ल चाटी

केन्ना केन्ना असोच विचार

मनात चमकुन वता

हजार वर्सां फाटलो अणू

काळजांत म्हजे आसूं येता

सहस्रावधी युगां पयलीं

जाल्लो आसत उल्कापात

अंश ताजो आयला आसत

कोंब जावन भुंयें गर्भांत

घडये केन्नाय किल्लून येत

घेवन दिव्य तो उजवाड

चंवरून येत धरतरेचेर

जावन उजवाडाचें झाड

ब्रम्हांडांतलो परमाणू एक

म्हजेय कुडीचो भाग आसत

दर्या ल्हार खेळटा आसत

वाऱ्या तालार म्हजेच पासत

वारें, उजो, उदक

मळब आनी धरतरी

एकमेकांत भरसत आसात

एकजीव जाल्लेवरीं

धरतरेवेल्या दर एक जीवांत

तारे गीरे जाल्यात एकजीव

उर्जेन फकत रूप बदललां

निर्जीव जांव सजीव

ब्रम्हांड आसा अखंड

दर एक जीव खाशेलो

ना कोण हीन ना कोण श्रेश्ठ

एक अप्रूप दर एकलो

उणे लेखीत कोणुय तुका

फकत पळोवन रूप

विसरू नाका तूं आसा

ब्रम्हांडाचें अपरूप

- उर्जिता भोबे. [माय, २०२०]