नातीं (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

[कविता] नातीं (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

हो संसार एक पयण तर हांतूं जियेतलो दरेकलो एक पयणारी. आनी जिविता पयणांत कोण‌यी एकलो जावन जियेना, ताचेसवें कोण थोडे दीस, मयने, वर्सां चमकता. संसारीक चिंत्पान हाका नातीं म्हणून वोलयतात. पूण मनीस येताना जांव वेताना जांव एक्सुरोच म्हळ्ळें चिंतप ह्या कवितेंत उटंवचें दिसून येता.

[कविता] नातीं (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

नातीं

कांय नातीं नितळ मनांचीं

कांय नातीं पिळग्यान पिळग्यो चलपी दायजाचीं.

कांय नातीं सासणाक उरपाचीं

कांय नातीं दोन दिसांनीं सोंपपाचीं.

कांय नातीं कपलार लायिल्ल्या कुकमांतलीं

कांय नातीं आवयच्या गर्भकुडींतल्यान आयिल्लीं.

कांय नातीं आसतात पैसावपाचीं

कांय नातीं काळजांत सांबाळून दवरपाचीं.

कांय नातीं नासतात नात्यांत दवरपाचीं

कांय नातीं आसतात पयसुल्ल्यानुच अणभवपाचीं!

-  सखाराम शेण्वी बोर्कार. [अकटोबर, २०२०]