ಕವಿತಾकविताPoem

नीद भंगंवचो आवाज! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

[कविता] नीद भंगंवचो आवाज! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

’मनीस एक विचार‌वंत जान्वार’ - अरिसटाटलाच्या उत्रांनी मनीन आनी रान-जान्वार हांचेमधें तफावत सोधताना. व्हाडावळ, संवेदन, हाल-चाल आनी आपल्या मुळाव्या गर्जांचेर कारण, अमूर्त विचार, आत्म-चिंतन, आनी हेतुपूर्वक विंचवण करुंक सक्ता. पूण हांतूं अभिव्यक्ती एक भळवंत माध्यम वा हातेर मनीस परिणाम‌कारी रितीन करुंक सक्ता देकून अपणाक अपूण बुध्वंत आनी सभ्य म्हणून लेक्ता. पूण खोलायेन ह्या चिंत्पाचेर परिशीलन करुंक गेल्यार गमता मनीस संयबान एक स्वार्थी/मतलबी जान्वार. कित्याक म्हळ्यार रानांत जियेंवच्यो जीवी फकत एक जिवीत जियेता तर मनीस म्हळ्ळी जीवी दोन जिवीत (एक दाकवपाचें अन्येक पाळचें) जियेता, आनी स्व-केंद्रीत जिविताच्या फायद्याक लागून हेरांक (कोण‌यी जांव) गळसिता/व्हापार्ता.

ही कविता एका शांत व नयतीक संसाराचेर पडलल्या वा पडच्या असल्या मनशांच्या क्रूर/अपरादी/अनयतीक कर्नेंच्या सावळेचेर प्रतिरोध दाकयता. सावळी जर रुपाचें संकेत तर, गाज/आवाज सब्ध चड जोक्तो जायत कोण्णा. कित्याक म्हळ्यार जो कानांत रिगोन अत्म्याक चिर्ता आनी अक्रमी कर्नी कर्तेल्या, मनशापणाचेर विसर घालून, नीत-सताचेर बेसोर घालून मिरयतेल्यांक एक पावटीं तर‌यी तांच्या दाकवपाचेर आनी स्वता पाळून येंवचा सिद्दांताचेर आत्म-चिंतनाक उलो दिताना एका रितिची सामाजीक क्रांती जावपाक उलो दिता. ह्या कवितेची तांक आनी गुंडाय मापचें काम तुकाच दितां.

[कविता] नीद भंगंवचो आवाज! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

नीद भंगंवचो आवाज!

पयलें; तो आवाज तुका हालयता

मागीर तो तुजे भितर सर‍ता

आनी तुका सवकास अपणायता!

तुवें ताचे संगिंच खांवचें

ताचे संगिंच शांत निदचें

ताचे संगिंच सुखान धल्चें

तुका हालवन भेश्टायलेलें

तें सगळें विस्रोन!

तुज्या शिरांक कांपयलेलो आवाज

अतां तुज्या हाडां हाडांनी जीर‍ला!

अक्मान सन्मानांत बदल्ता

वोग्यापणाची दुस्री कात मांडता

धारूण आनी दाट!

पूण वेळ उत्रोंक ना!

ती निश्टूर कात वोडन काडुंक.

ताळो उबार‍न नांवां सांगुंक!

अपराध, व्हड अपराध, बोव व्हड अपराध!

उचार‍न सांग अक्रमी नांवां -

मेजा पंदल्यान लोकाटो घेंवच्या भृश्टाचारिंचीं

(तुजे हात नितळ आसूं)

चलियेक फसवंक पास मांडच्या अत्त्याचारिंचीं

(तुजें मन नितळ आसूं)

शेत्काराच्या काळजाक घास मार‍च्या राक्कोसांचीं

(तुजे काळीज नितळ आसूं)

हाडांक उजो पेटताना-

तुजी बोबाट, बळवंत उतर

कानांच्यो वणटी फुटंवदी

वोगेपणाचीं मुकडीं फाडुंदी

उटोंदी एक बळवंत क्रांती

गांवाची नीद भंगंवदी अशांती!

तुज्या ताळ्यांत ऊट‌ल्लीं अत्म्याचीं ल्हारां

वयर उंचायेक पावोन

कांपच्या ध्वजाक धयर फुंकून हालयताना

त्या वार‍यांत वयर उकल तुजो हात,

भर्मान दी खरें वंदन त्रिवर्ण मानाक!

ध्वजांतले तीन रंग सांगाता एक स्वास घेताना

तुज्या काळजाची उडी, देशाच्या ताळा संगीं जोडताना,

सर्व बळ एकटांय कर‍न आतां सांग,

जै हिंद!

Author

आंड्रयू एल. डिकुन्हा

१९८४ (पाटल्या ४२ वर्सां) थावन कोंकणेंत साहित्य रचून आसचो आंडऱ्यू एल. डिकुन्हा एक लोकामोगाळ कवी. गांवान गुर्पूर किन्निकंबळाचो तो अतां इजय वसती कर्न आसा. देवाधीन डेनीस आनी मेरी डिकुन्हा हांच्या सात भुर्ग्यां पयकी तो निमाणो. ताणें १००० वयर कवितां, १५० क मिकवोन लेखनां आनी ३० मटव्यो काणियो बरयल्यात. ’व्हळू व्हळू व्हाळ व्हाळ्या’ (२००४ - आशावादी प्रकाशन), ’अंजुराचें पान’ (२०१३ - कविता ट्रसट) आनी ’आयेराचो बूक’ (२०१४ - कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी) ताचे प्रकटीत कविता पुंजे. ताच्या "अंजुराचें पान" पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी प्रशसती, AIKWO (अखील भारत कोंकणी बरोवप्यांचो एक्तार पुरसकार), विमला वी. पै विश्व कोंकणी कविता पुरसकार आनी डा. टी. एम. ए. पै पुसतक पुरसकार ताका लाबल्यात. आयलेवार ताच्या "उज्वाडाच्ये वेंगेंत" कविता पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहीत प्रशसती लाबल्या. २०२३ वर्साची राज्य मट्टाची “संदेश कोंकणी साहित्य प्रशसती” ताका लाबल्या.

मंगळूर आकाश‍वाणी थावन सुमार ४० कोंकणी कार‍यक्रमां ताणें सादर केल्यांत. सुमार ३८ वर्सां आदीं राकणो पत्रार ‘आंद्रू माम’ लिखणे नांवान भुर्ग्यांचो संसार विभाग ताणें चलवन व्हेला. आमचो युवक पत्रार निर्वाहक संपादक जावन वावर दिला. "इजयचो कळो" पत्राचो संपादक जावन वावूर‍ला. दायजी दुबाय बरवप्यांच्या एक्ताराचो संपादक जावन वावर दिला. माय‍भास.कोम जाळी जाग्यार , राकणो, दिर्वें, उज्वाड पत्रांनी कविता अंकण ताणें चलयलां. राकण्यार ताचो "कास संसार" अंकण, नमान जेजू बाळोक पत्रार "खास संसार" अंकण अनी आमचो संदेश पत्रार सकाळीक लेखनां सराग प्रकट जावन आसात. ताणें आट पुसतकांक प्रसतावन बरयलां. वेवेगळ्या कोंकणी कविता स्पर्द्यांचो, कोंकणी कविता सादर सर्तेंचो तशेंच कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिच्या पुसतक प्रशसतेचो वरयणार जावन वावर दिला. गांवांत आनी पर्गांवांत सबार कवितागोश्टी ताणें चलवन वेल्यात. कवितां विशीं सबार प्रबंध मंडन केल्यात आनी उपन्यास दिल्यात. “कविता ट्रसट” चो तो ट्रसटी जावन आसा. कविता.कोम जाळी जाग्यार संपादकीयां तो बरयता.

All 14 pages by this writer