ಕವಿತಾकविताPoem

मोगऱ्या काणी...! [- चिक्क पांगळा]

[कविता] मोगऱ्या काणी...! [- चिक्क पांगळा]

कानडी लिपियेंत कविता बरयतेल्यांचो संखो चडलासत पूण तांतूं कवित्व व्हाडलां म्हणुंक धयर घेवंक भोव थोडे कारण जातीत, तांतूं म्हाका एकलो चिक्क पांगळा दिसता. अपुर्भायेची नदर आनी भोव संवेदनात्मक चिंतप हाच्या कवितेच्या एकेका कडव्यांनी झळकता.

पांगळाचे कळे आनी मंगळूर‌चे नळे देश‌भर फामाद. हें बजारिकरण उतर तर एका कविच्या संवेदनांत एका मोगऱ्याच्या जिविताच्या वेवेगळ्या हंतार भगुंक आसचे आटेविटे, व्हळवळे, कळवळे आनी कशें कळ्या थावन पिसुडलेलें फूल जावन बावोन वेच्याधीं जांवच्या भोंगोसतोळाचेर तो उत्रांनी सांगून वेतासतां, ताच्या उत्रां पाटल्यान लिपून आसच्या इमाजिंचीं रुपणीं खरिंच जावन सवालां कर्तात.

ह्या कवितेची सोभाय आनी तांक मापचें काम तुकाच सोडतां.

[कविता] मोगऱ्या काणी...! [- चिक्क पांगळा]

मोगऱ्या काणी...!

जल्मा थावन

मर्णा पऱ्यांत

दिसाचें आवक

उणी जिणी....

कुळवारा कुळ्ये हातांक

पर्मळ दिंवच्या

मोजीच ही काणी...!

***

मतलबी हाता थावन

धर्णीक शेवटाल्लें

फुल्लेलें फूल तें

आल्तारीर तरी सोबतीं

पायनेलक तरी उमकाळतीं

म्हणोन आंयडे गळवन

मात्येक पर्मळ दीवन मेलें....!

***

लग्ना ऋतू...

मोजो हार जालो

मोगा पक्किंच्या

गळ्यानीं सोबलो

दाटो मोटो चेंडू मोजो

शेंड्यानीं माळुंक

कुडके वांटो केलो...

पावाना म्हणोन...

खटल्यार शिंपडावन

मोजेर लोळोन

म्हाका चिर्डून मुड्डून

तुमचो‌ फायदो

मोजो अत्याचार जालो...!

***

फिर्गजी व्हडलें फेसत...

देवा आंगा पायांक

सोभाजे तर

धव्या दोराचें

वावळे गुळकें

पडाजे मोज्या गळ्याक...

म्हाकाय पुर्शांवार वर्तात

म्हाकाय तकली बागायतात

म्हणोन उडोन कितें फायदो ...

बांवच्या आदिंच आरावन

इगर्जे पाटल्या

माडा मुळा उडयतात...!

***

ढंय... ढंय...

घंट रडली...

भोवशा पुनेगेल्ल्या एकल्याक

सर्गिंली सयरीक आयली...

उटा उटीं

अट्टीं मोजीं

दुखा झरी वाळच्या

बिडाराक पावलीं...

कांक्रिटी पाक्या भितर

सगळ्यांचो किंक्राटी

तो एकलो मात्र

चूप चाप सुशेगात निदुल्लो...

ताचेर सोडावन

पेटेक खिळायल्या म्हाकाय

मेल्किसेदेका वर्गान

धुंपावन सिमेसत्रीक धाडलें...

ताकाय मात्येक पायलें...

म्हाकाय मात्येक पायलें...

फरक इतलेंच...

ताका सकयल....

म्हाका वयर...!

***

इमानार बसाजे

सात दऱ्या पयशिलो

पर्गांव पळेजे

म्हणोन सपणेल्ल्या म्हाका

फुला सावकारान टिकेट दिली...

गांवच्या पर्मळाची

पर्देशीं जाली बली...

म्हाका ताणीं रास‌ गालें...

कार्खाने यंत्रा

दांतानीं चाबायलें...

मोजो रोस पिळून

सिसलेंत कुडावन

देसी पर्मळाक

विदेशी लेबल चिडकावन

उडुपी सिटी सेंटारांत

चड मोलाक वीकऱ्याक दवरलें...!!

***

- चिक्क पांगळा [ओकटोबर, २०१९]