ಕವಿತಾकविताPoem
म्हजी जीण कोणाक जाय? (- उर्जिता भोबे)
[कविता] म्हजी जीण कोणाक जाय? (- उर्जिता भोबे)
हो संसार एक पयण म्हळ्ळो अर्थ कर्न ही कविता वाचली तर ह्या कवितेच्या एकेका कडव्यांनी तात्वीक चिंतप दिसून येता, जांव ही कविता आयलेवार पर्गांवांनी पर्की जावन, अपल्या गांवाक पयसिलो जावन व्हळवळे भगच्या मनशाचे कळवळे आसुयेता. असल्या मनशान पर्गांवांत जोडताना तो सगळ्यांक गर्जेचो पूण जेदना तो अपलें सगळें होगडावन घेता तेदना तो कोणाकच नाका म्हळ्ळें ह्या कवितेचें मूळ चिंतप.
[कविता] म्हजी जीण कोणाक जाय? (- उर्जिता भोबे)
म्हजी जीण
कोणाक जाय?
म्हजे सारकिल्यांचीं हांगा घरां
आसतात खंय? गांव सोडुन भोंवतां हांव काम
मेळत थंय दोळ्यांत घेवन सपन बरे दिस येत काय एका दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय? रस्ते बांदतां कडक वतान घरां उबीं करतां चिरे
उबारून बायल भुरगीं लेगीत म्हजीं वतलीं काय
अशींच झुरून आनी कितल्यो पीळग्यो हांवें
असोच झरूंक जाय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण
कोणाक जाय आयज हे शारांत फाल्यां थंय कामां व्यापाक कसलीच ना वंय माथ्यार ना पाखे ना
तेकुंक वणत घाम गळुन गेलां आटुन रगत कोणाक
म्हणून दाखोंव वचुन काळजावेले घाय एकाच
दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय योजण्यो हांगा अशे तरेन केल्यात जगूं पूण हांव
संकटानी उरूं उदरगती नावाखाल आधोगती जाल्या जाप हाजी रे कोणाक विचारूं खंयचेकडें मागुंक
वचुं म्हजे खातीर न्याय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय शिक्षीणाची म्हाका
कसली गरज ताजेर तुमचीच मक्तेदारी मजूर हांव
मजूरच उरचों हातुंतच तुमची हुशारी पीळग्यान
पीळगी चलत आयल्या तुमची हुकूमशाय एकाच दिसाक
लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय शिकुन हांव
सरल्यार वयर कोण तुमचो काडटलो कोयर वजीं
उबारुंक येतलो कोण कोण मारतलो रस्त्यार फोंड नासतना हांव जाणवली जरी तुमकां म्हजी उणाय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय फोल्गी आपल्या घरानी बसुन म्हजेर सगळो ओग काडात पांय धरून म्हजो चडात म्हाका मात सकयल ओडात वचत थंय करत रावात म्हजी बकत्शाय एकाच दिसाक
लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय खटाटोप तुमचो
सगळो पीळग्यो म्हज्यो अशोच उरूं मजूर म्हणून
झरून वचुं मजूर म्हणच मरूं घडोंवक म्हाका
दिवं नाका म्हजी अस्मिताय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय शारांक तुमच्या हांव आतां जड जालां गांवांत वचुन मरतां हांवें
थारायलां मरणाक लेगीत म्हजे घाल्या तुमी
मनाय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक जाय जीवो दवरुंक धडपड तुमची जीण सुधारुंक दिंव
नाकात जीवाक विटुन गेल्यार हांव मरुंक लेगीत
दिवं नाकात जगपा नावार दीत रावात जिवीत
मरणप्राय एकाच दिसाक लेगीत म्हजी जीण कोणाक
जाय
- उर्जिता भोबे.
[ज्यून,
२०२०]
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2020
आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Jan 2020
एक्वेरियम (- उर्जिता भोबे)
ಕವಿತಾकविताPoem Dec 2019
आमी शिकील्लीं [- उर्जिता भोबे]
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.