Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

कविता (- काजल प्रकाश रायकर)

[कविता] कविता (- काजल प्रकाश रायकर)

देवान मनशाक रचताना फकत दोन प्रकार केल्ले; एक असतुरी, दुसरो दादलो. पूण मनशान हांतूं जायतें प्रकार रचले; आपल्या स्वार्थाक लागून, अपल्या फयद्याक लागून. आनी ही परंपरा आज पासून चालू आसा. असल्या समाजीन अनिश्ट परंपरेच्या विरोद जेदनांय आवाज उटयता जावनासा कवी. पूण हांगासर सयत जायते प्रकार आसात न्हय? कोण कविता घडतात, कोण कविता रचतात तर कोण अपल्या जिणियेच्या कर्तुवांनी कविता उभजतात. आनी असल्या कर्तुबांनी कविता उदेशें कर्ची श्याथी आसचे कवी. कित्याक म्हळ्यार हे कवी हवेसी कवी न्हय.

[कविता] कविता (- काजल प्रकाश रायकर)

आवयस... पाप रे ताचें

अशें मनांत जालें

बारीक नदरेन ताका पळयना फुडें

आंग अचकीत चुरचरले

नटिल्लें तें गुलाबी व्हिस्तुदान

नासलीं मात जोतीं पांयांक

बसून तें एका कोनशाक

पळयत आशिल्लें येता वयतल्यांक

दृष्टि ताची म्हजेर भोंवली

खिणाक आमी पळयतच उरलीं

मोन्यांनीच पयलीं दोगांय उलयलीं

आनी काळकूट ताची म्हज्या काळजाक तोपली

म्हऱ्यांत वचून बाय म्हणटकच हांसलें तें

कितें तरी सांगूंक सोदतालें

पूण आसलें घडये एक वर्सांचें

म्हणून बाबडें दोळ्यानींच बडबडलें

ताच्यांत आसली एक आस

आपणाक लोकांनीं पारखुपाक

आपली अपुर्बाय करपाक

आपणें सुख्खांत जीण जगपाक

लागलें धांवपाक तें दिमकुऱ्यानीं

म्हजीय चाल चलपाक लागली

सट्ट करून येवंक लागलें तें फाटी

“आपल्याक धर”

ह्या भावनेंतल्यान दुख्खां ताचीं गळ्ळीं

भयणी सांगाता आसलें एकलेंच

रडूंक लागलें तें पोटा भुकेन

चितलें खावंक हाडूंक

पूण त्या वेळार नासलो एक रुपया म्हजे कडेन

म्हजेच कडेन हांव उलोवंक लागलें

ताच्या जाग्यार हांव जरी आसलें

जाल्यार लोक म्हाका तरी समजताशिल्ले ?

म्हजें नांव लोकांक खबर आसताशिल्ले?

ना... म्हजे जगप वेगळे आसा

म्हजे कडेन घर दार सगलें आसा

म्हजें नांवां सयत अस्तीत्व आसा

पूण त्या माणकुल्या पोराचे ना

समाजांत ही स्थिति आसाच

दर दिसा आसताच तशीं कितलीं रस्त्यार

जेवण खाण ना जाल्यार

सोदतात एक बी कोयराच्या डब्यांत

तांकां आपलेपण दाखयतात थोडीं

जाल्यार थोडीं म्हणटात हळशीक तीं

दिसनात तीं व्हडलीं पाकली

पूण आमच्या सारकीच मनशां तीं

शिरशिरता कात पळोवन हाल तांचे

आसूं आमचे गिरेस्त जांव गरीब घराबे

दुर्लक्ष केन्नाच न्हय तांकां करचें

कारण केन्ना ना केन्ना दिस येताच ते दर एकल्याचे...

- काजल प्रकाश रायकर. [माय, २०२०]

About the writer

ಕಾಜಲ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ರಾಯ್ಕರ್

काजल प्रकाश रायकर

All 6 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari