ಕವಿತಾकविताPoem

केक आनी खुनी (- ग्ल्यानीश मार्टीस अलंगार)

[कविता] केक आनी खुनी (- ग्ल्यानीश मार्टीस अलंगार)

ही कविता थोड्यो वयचारीक गुळियो घेवन आयल्यात देकून वाचप्याक परत वाचुंक करतात. ह्या कवितेच्यो प्रमूक इमाज्यो पळेयात; वात, मनीस, तांतियां. वात जायत्या रितीन घेव्येता पूण ह्या कवितेंत मनशान आधार्च्या, समजुंच्या तशेंच आचरण कर्च्या रिती-रिवाजिंचेर एका रितिचो अर्सो कसो धरता. मनीस जावन जल्मताना जांव वा जल्मादीस संभ्रम करताना जांव; सोभीत केकिचेर पेटयिल्ली वात पालवतच संतोस पावतांव. तेंच तो मनीस जीव सांडून फोंडाक वेतच ताचो तो फोंड पुरून त्या फोंडाचेर वाती पेटयतांव. म्हळ्यार सुरविल्ल्या पंग्तेंत वातिची खून करून संतोस भगचीं आतां मनशाचें अंत्य जाताना ती पेटवन वेतांव. कवितेंच विचार उग्त्या संपणेचे शिवाय धांपलेले न्हय आसतां ह्या कवितेचे विचार त्या त्या वेक्तीन समजुंच्या सक्तेचेर सोडतां.

[कविता] केक आनी खुनी (- ग्ल्यानीश मार्टीस अलंगार)

केक आनी खुनी

तांत्यां करलांक मारून

मुंडळ्यांचें मिश्रण कर‍ता

सोबीत सुंदर केक

जाचेर साक्री मेल सुंर्गारून

तोप्तात वाती लावंक उजो

उपरांत पालववन पाचार‍ता काळोक

सोबीत मनशा रूप घेवून

संसारी आयिल्ल्याक कात्रुंक कर‍ता

रंग रंगाळ केक

सुरिये धारिचो पयलो मार

चडयता संतोस दोडतो

उपरांत पेटतात संभ्रमा ताळियो

मनशा कुडिंतल्या रग्ताक चाकून

मासांत पूर‍च्ये गुळियेक कर‍ता

केकी वयली तांबडी चेर्री

जाका पळेवन जीब देंवयता उदक

गुळियेची दूख सोसलेली वात

गळयता रडणें तिचे वयर हून मेण

भेसां करून, मुसकाराक थापडून

समाजे भायर लोटुंक कर‍ता

केकिची हिंसाळ खुनी

दिवे पालवयिल्लो खुशे-अंदकार

क्रूर‌पणाक देंवयता फोंडांत

तवळ फांक्ता उज्वाड, पेटतात वाती

- ग्ल्यानीश मार्टीस अलंगार. [अगोसत, २०२०]