ಕವಿತಾकविताPoem

काळीज उडटा मन रडटा [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

[कविता] काळीज उडटा मन रडटा [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

ह्या संसारांत जियेंवचो हऱ्येक मनीस पयणारी. हें उतर तात्वीक जालें तर अन्येका उत्रान सांग्तां; ह्या संसारांत जियेंवचो चडताव मनीस अपलो जल्मल्लो गांव सोडून पर्की गांवाक वेता, कांय दीस्पडतो ग्रास सोधून, अपलो बरो फुडार सोधून आनी अपलीं स्वपणां घेवून. आनी जेदनां पर्गांवाक गेल्लो मनीस, अपल्यांक, अपल्या मोगाच्यांक याद कर्ताना काळजांत उदेवन येंवचे उमाळे, तळमळे कशे ताका अपल्या मुटिंत घेतात म्हळ्ळें चिंतप पर्गांवांत जियेल्ल्यांक मात कळीत.

हांगासर असलीच अपुर्भायेची कविता घेवन आयल्या गोंयची बाय रुपाली मावजो कीर्तनी. हिच्या कवितेंनी आसचे ते उमाळे आनी हर‍येकल्याक आवयचो उडास धोसचें चिंतप वाचताना ही कविता वाचप्याच्या काळजाक आपडताशें भग्ता. ह्या कवितेचो अस्वाद करुंक तुका उलो दितां.

[कविता] काळीज उडटा मन रडटा [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

काळीज उडटा मन रडटा

घर सोडून वता तेन्ना ताजेय मन रडटा

नोकरी कामा खातीर पयस ताकाय रावचे पडटा

घरचे यादीन ताजेय मनांत हुंडक्या ल्हार फुटटा

रोकडोच वतलो घरा म्हणीत समजूत तो काडटा

ओगीच नस्तो खर्च कित्याक जोड साठयत उरता

करची पाडिल्ली तडजोड मात लिपयत तो रावता

घरचे सगळे सणवार ताकाय खूप चुकता

मन उक्तांवंक मात तो सदांच फाटी सरता

खुशाल आसा हांव हांगा हासून घरच्यांक सांगता

सदांच तांका हांसते दवर देवा कडेन मागता

केन्ना केन्नाय काळजाक ताज्याय यादी पीळ पडटा

तेन्ना मात हळूच तोंड उश्यात लिपोवन सोडटा

'दादलो मनीस तूं बाबा रडप तुका सोबना'

उतरां घुमतात कानांत पुण मन तेन्ना आयकना

'जड मनाचें वजें आज जायना गे पेलूंक

दुकां लगीत तयार नात म्हजें कांयच आयकुंक'

हुडक्या ल्हार तेन्ना ल्हवूच उशें भिजोवन वता

राव नज जावन मन साद घालूंक लागता

'आई ए आई तुजी याद म्हाका येता

यादीन तुज्या मन म्हजे सदांच जड जाता

मन सदांच जड जाता'

- रुपाली मावजो कीर्तनी. [ओकटोबर, २०१९]