जिविताचें रोद (अवील रसकीन्हा)

[कविता] जिविताचें रोद (अवील रसकीन्हा)

ह्या संसारांत हरेका संग्तेंनी एकामेका पूरक जांवच्यो संग्त्यो आसात आनी जिविताचें रोद मुकार वरुंक ह्यो दोन‌यी एका ना एका रितीन मजत‌दार जातात. सत आनी फट, दीस आनी रात, उज्वाड आनी काळोक, भलायकी आनी पिडा, बरें आनी वायट, जयत आनी सलवण. पूण मनीस जितल्ये मापान जयताक वेंग्ता तितल्येच मापान सलवणेक वेंगिना. हें सहज पूण फकत उज्वाडाक, दिसाक, सताक आशेंवचेंय पिशेंपण. ह्या संसारांत आयिल्लो कोण‌यी ना जो फकत एकाच संग्तेचो अनभोग करून गेल्लो. अशें म्हणताना कविचीं उत्रां भोव सहज आनी सोंपीं, जिविता आवदेंत ज्ये कितें आमकां फूड करुंक मेळता तें आमकां एका ना एका रितीर पार्कुंक येता देकून तें स्विकार करून अपल्या जिविताच्या रोदाक कसलेंच भादक जायनासचेपरीं पळेवंक मनश्यान शिकुंक जाय.

बाब अवील रासकिन्हा एक शिकपी तशेंच कोंकणी साहित्यीक तशेंच समाजीक शेतांनी खूब वावर केल्लो संपादक. ताचें चडताव उलवप कामांत देकून ताणें बरयिल्लें उणें पूण ताणे केदनांय बरयिल्लें आसा तें सगळीं चीत दिवन आयकतात आनी ही कविता सयत तेच वर्गाची. ह्या कवितेंतलें बाकिचें राजांव पार्कुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] जिविताचें रोद (अवील रसकीन्हा)

जिविताचें रोद

कशें वेळाकाळांत बदलावण जाता

तशें मनशाजिवितांत‍यी बदलावण जाता

दीस पाशार जाताना रात येता

रात पाशार जाताना दीस उदेता

मनशा जिवीत रोदापरीं घुंवोन‍च आसता

हर घडितां मनशाजिवितांत गांच कशीं

हर बदलावण हर घडीत

तुवें स्विकार करुंक जाय

तें एक पंथाहवान जावन घेजय

थोड्यांत जीक तुजी जातली

थोड्यांत सलवणी तूं देख्तलोय

जीक लाभताना लेकावर्तो फुलानाका

सलवण आपणायताना कंगाल जायनाका

खंच्याय समये आशावादी जा

निराशेक तुजेर सावळी घालुंक दीनाका

आकांतांत थिरासण सांबाळ्शी तर

अंतीम जीक तुजी जातली

धयरान जिविताक फूड कर

आनी तूं जयतेवंत जातलोय

-  अवील रसकीन्हा. [एपरील, २०२३]

अवील रासकिन्हा: काणीक नेमाळ्याचो संपादक जावन वीस वर्सां वावर केला. सांताक्रूज प्रकाशनाखाल चोवदा कोंकणी पुसतकां प्रकाशीत केल्यांत. २०२३ इस्वेचो आसटीन प्रभू नांवाचो पत्रिकुध्यम पुरसकार जोडपी.