ಕವಿತಾकविताPoem

गोंदोळ (- जो.सी.सिद्दकट्टे)

[कविता] गोंदोळ (- जो.सी.सिद्दकट्टे)

दीस गेल्लेपरिंच ह्या संसारांत जियेतेल्या मनशांनी न्हेसचीं मुखोटीं चडून गेल्यांत. एक संसाराक दाकवंक, एक अपल्या खास मनशांक दाकवंक, एक अपणाक पाळुंक. देकून दरेका दिसा दरेका समाजेंत असले गोंदोळ पळेवंक मेळतात.

मा|बा|जो. सी. सिद्दकट्टे एक संपादक, नाटकिसत कवी देकून ताच्या कवितेंनी उत्रांची सजवण न्हय, उतरां उतरांनी जीव आनी सत आसचें पार्कुव्येता. हें पार्कुंक आतां तुकाच सोडतां.

[कविता] गोंदोळ (- जो.सी.सिद्दकट्टे)

गोंदोळ

आमच्या दोळ्यामुकार

उजो मुमूर‍्ता

आमच्या दोळ्यामुकार

आंक्री पालेता

दोळ्यांक धांकण पडताना

तुजी हात चलाकी चल्ता

आमकां भायलें मात्र गमता

आमच्या दोळ्यामुकार

बरो जिणी झर्कटयता

आमच्या दोळ्यामुकार

खोटो जिणी मिरयता

दोळ्यांक धांकण पडताना

तुजी काकुळत उलयता

आमकां हांगाचें खोलायता

आमच्या दोळ्यामुकार

पिंपरें अनाथ जाता

आमच्या दोळ्यामुकार

सुणें पोसकें जाता

दोळ्यांक धांकण पडताना

तुजें बापयपण उमाळता

आमकां घड्येचें निराशी कर‍्ता

आमच्या दोळ्यामुकार

राकवली मासूमाक ग्रासिता

आमच्या दोळ्यामुकार

मासूम गळो चर‍्ता

दोळ्यांक धांकण पडताना

तुजी नीत, पद्वी चलयता

आमकां अतांचें चाळवायता

आमच्या दोळ्यामुकार

र‍्यांती तिबोच दिसता

आमच्या दोळ्यामुकार

वायटांती सांतिपण मेजता

दोळ्यांक धांकण पडताना

तुजो मोग सगळें पुसुन्न काडता

आमकां सगळें गयरेंच दिसता

- जो.सी.सिद्दकट्टे. [मार्च, २०२०]
जो.सी.सिद्दकट्टे: नमान बाळोक जेजुचो प्रसतूत संपादक जावनासचो हो कवी, नाटकिसत तशेंच बरयणार. ’उज्या तुज्ये वेंगेंत’ ’मठवासिच्यो कविता’ ताचे पर‍गट‌ल्ले कविताजमे.